"“İyiyken çok iyiyim; ama kötüyken daha da iyiyim.” — **Mae West**"
"“İyiyken çok iyiyim; ama kötüyken daha da iyiyim.” — **Mae West**"
Kalemi elinize alıyorsunuz, başlıyorsunuz düşünmeye Önünüzde duran boş kâğıdın asla merhamet etmeyen beyazlıkları, altı ay devam eden bir kutup gündüzünün sonsuz ve ucu bucağı olmayan hareketsizliği ile büyüyor, kıvranıyor ve asabileşen parmaklarınız saçlarınızı karıştırıyor, nihayet sinir tavan yapınca da yazmak için oturduğunuz masanın başından kalkıp hava almaya gidiyorsunuz
Nerede başlar bu aşk? Kimisi kalpte der, kimisi gözlerde... Hatta kalpten kalbe giden bir yol vardır, ama kolay kolayda o yolu kimse göremez, derler... Bir bakışla mı başlıyor her şey? İlk görüşte aşk diyorlar ona. Sizin başınıza geldi mi bilemem, ama bana olmuştu bir zamanlar... Bazıları da Aşk
Ne kadar bomboş olduğunuzu sizlerin yüzüne vurmak istiyorum ya da ne kadar alkolü sevdiğimden akıl oyunları yapıyorum… Hangisi doğru? Hangisi yanlış? Bilemezsin… Bilsen dahi… Ne fark eder ki? Gün sonunda olan oluyor… Anladınız mı? Anlamadınız değil mi? Ağır geldi biraz değil mi? Tekrar tekrar oku… O zaman anlarsın.
Varoluşun yarattığı sıkıntıları, problemleri, acıları, soruları çözümlemenin tek bir yolu var: Varoluşçuluk. Özgür düşünceye dayanan, her türlü otoriteyi reddeden, insana varoluşunun farkında olmasını sağlayan bir varoluşçu anlayış.
Adamlar bir maçta senin on senede kazanamayacağın parayı alıyor sende kışta kıyamette takımımı destekleyeceğim diye tiril tiril titreyerek para verip maçlara giriyorsun, yenilince kahrediyorsun, onlarsa evlerine gidip duş alıyor ve sevgilileri ile baş başa yemek yiyor, yenilgi umurlarında bile olmuyor, cepleri dolu olsun yetiyor...
Hasta bir annenin, her zamanki telaşlı sabah rutininden uzak, huzurlu bir güne uyanışını ve küçük kızı Derin'le yaşadığı tipik sabah mücadelelerini nostaljik bir şekilde anımsayışını anlatan samimi bir anlatı. Günlük koşuşturmacanın içinde, anne-çocuk ilişkisinin tatlı gerginliklerini yansıtıyor.
Çoğumuz için ev, sadece bir evin içi değil; mahalle, kasaba, köy veya bir adadır.. Hatta milyon metre karelik bir memleket toprağı..
Gülmekten bayıltan fıkralar
körlüğün sadece beden gözlerinin görmemesinden ibaret olduğu düşüncesinde misiniz
Hayatımızı kolaylaştırırken hayatı, iletişimi mi kaçırıyoruz. Bir şeyler doğru bir şeyler yanlış gidiyor. Zaman su gibi akıyor.
Hayat o aynı hayat, asırlar öncesi olduğu gibinin aynısı. Kötülük içimize yerleşmesine izin verdiğimiz kadar çok. Yenilmez değil.
