İslam inancındaki "şeytan" ve "İblis" kavramlarının gerçek anlamını keşfedin. Bu yazı, zaman içinde mitolojik unsurlarla örtülmüş bu kavramları Kur'an merkezli bir bakışla ele alarak, kötülük ilkesinin farklı toplumlardaki yerini inceliyor. Kelimenin dilbilimsel kökeninden başlayarak, yanlış inanç ve uygulamaların nasıl şekillendiğini ve insanlığın bu konuda nasıl bir duruş sergilemesi

Kur'an-ı Kerim'in evrensel mesajı çerçevesinde, Kitap Ehli'nin (Yahudi ve Hristiyanların) İslam'daki özel konumunu ve kurtuluş meselesini inceleyen bu metin, "İslam" kavramının tarihsel boyutunu ele alıyor. Allah'a teslimiyetin tüm nebiler aracılığıyla insanlığa sunulmuş ortak bir çağrı olduğunu vurgulayan düşünce akışı, dinler arası diyalog ve anlayış için önemli bir perspektif

İslam düşünce tarihinde Dabbe ve Mehdi figürleri, kıyamet alametleri olarak çeşitli yorumlara konu olmuştur. Zaman içinde siyasi ve mezhepsel amaçlara alet edilen bu kavramların, Kur'an'ın özgün bağlamında incelendiğinde aslında insanları Allah'ın ayetlerine yönlendirme işlevi taşıdığı görülmektedir. Metinde özellikle "Dabbe" kelimesinin filolojik ve Kur'ani çerçevede taşıdığı anlamlar ele alınmaktadır.

Bu metin, toplumda iffet kavramının kadın bedeni üzerinden tanımlanmasını eleştiriyor. Erkeklerin bu ahlaki denklemin dışında bırakılmasının hem dini öğretilerle hem adalet duygusuyla çeliştiğini vurguluyor. Tarihsel süreçte ahlaki düzenin kadına yüklendiğini, kadının namusu "taşıyan", erkeğin ise "koruyan/tehdit eden" konumuna yerleştirildiğini açıklıyor. İffetin cinsiyet ayrımı gözetmeyen, özsel bir ahlaki tutum

"Tahrif Meselesi" makalesi, Kur'an çevirilerindeki yorum kaynaklı anlam değişimlerini İsra Suresi 13. ayet örneği üzerinden inceliyor. Yazı, "tâir" (kuş) kelimesinin "kader" olarak yorumlanmasının ve ayetin "kişinin kaderini kendi çalışmasına bağlı kıldık" şeklinde çevrilmesinin ideolojik bir müdahale olduğunu savunuyor. Makale, Kur'an meallerindeki bu tür yorumsal müdahalelerin oluşturduğu tehlikelere dikkat

İslam tarihinde vahyin anlaşılması konusundaki temel iki yaklaşımı ele alan bu metin, dini bilginin kaynağı ve otoritesi üzerine analitik bir inceleme sunuyor. Geleneksel anlayış ile sadece Kur'an'ı otorite kabul eden yaklaşım arasındaki gerilimi, gündelik hayattan somut metaforlarla açıklayan yazı, beşeri üretimin yanılabilirliği üzerinden düşünsel bir çerçeve çiziyor.

"İslam'ın kadına yaklaşımı" tartışmalarını ele alan bu metin, özellikle Bakara Suresi 282. ayeti etrafında şekillenen yorumları inceliyor. Kuran'daki kadın haklarına dair yüzeysel eleştirilerin aksine, İslami metinlerin bütüncül bir bakış açısıyla değerlendirildiğinde kadına verilen değerin ve hak-sorumluluk dengesinin derin bir anlayışla kurgulandığını vurguluyor.

Kur'an'ın evlilik konusundaki rehberliği, özellikle Nisa Suresi'nin 22-24. ayetlerinde net sınırlarla ortaya konulmuştur. Bu ayetler İslam hukukunda kiminle evlenilebileceği ve evlilik sözleşmesinin ilkeleri konusunda temel referans olmuştur. Ancak "mâ meleket eymânukum" ifadesinin "cariyeler" olarak çevrilmesi, Kur'an'ın özüne uygun olmayan yorumlamalara yol açmıştır.

Kur'an'ın doğru anlaşılması için lafzi çevirinin ötesinde, kelimelerin kökeni ve bağlamıyla incelenmesi gerekir. Nisa Suresi 34. ayet, "darabe" kelimesinin yanlış çevirisi nedeniyle İslam'ın kadına bakışını olumsuz göstermiştir. Oysa "kavvamûn", "nüşûz" ve "darabe" kavramlarının filolojik analizi, ayetin daha kuşatıcı ve yapıcı bir anlam taşıdığını ortaya koyar.

Kur'an-ı Kerim'in adalet ve eşitlik ilkelerinin, kültürel yorumlar ve geleneklerle nasıl gölgelendiğini inceleyen bu metin, özellikle kadınların regl döneminde ibadet etmelerinin yasaklanması konusunu ele alıyor. Bakara suresi 222. ayetin ışığında, bu yasağın Kur'an'ın özünden değil, İslam öncesi kültürlerin etkisinden kaynaklandığını vurgulayan aydınlatıcı bir analiz.

Bu metin, ölüm ve kader kavramlarını İslami perspektiften ele alıyor. Bir din âliminin, çocuğunun ölümünü kaza sonucu olarak nitelendirmesi üzerinden, Kur'an'daki ecel (ömür süresi) anlayışını sorguluyor. Yazı, acı karşısında anlam arama çabasının doğallığını kabul ederken, dini metinlerde belirtilen kader inancıyla bu yaklaşımın çeliştiğini vurguluyor. İnsani duygular ile dini

Kur'ân-ı Kerîm'in evrensel ahlak ve adalet öğretisi, tarih boyunca rivayet kültürü ve gelenekçi yorumlarla sınırlandırılmıştır. Nur Suresi'ndeki zina iftirası ayetlerinin sadece "İfk Hadisesi" ile ilişkilendirilmesi, Kur'ân'ın geniş kapsamlı mesajını daraltmaktadır. Bu durum, İslam'ın kurucu değerlerinden sapma oluşturarak, ilahi metnin evrensel hukuki ve ahlaki prensiplerini gölgelemektedir.

İslam'ın evlilik anlayışını ruhani, ahlaki ve ebedi boyutlarıyla ele alan bu metin, eşler arasındaki bağı Allah rızasına dayalı bir sevgi temeline oturtuyor. Adalet ilkesinin merkeze alındığı İslami evlilik anlayışında, sevginin kaynağının Allah olduğu vurgulanıyor ve gerçek sevginin dünyevi çıkarlardan ziyade ilahi rızaya dayandığı açıklanıyor.

İslam'da evlilik, sadece neslin devamını sağlayan bir kurum değil, zihinsel ve ruhsal olgunluğa erişmiş bireylerin ortak sorumluluğudur. Metinde, çocuk yaşta evlilikleri meşrulaştırmaya çalışan yanlış yorumların, Kur'an'ın temel ilkelerine ve modern bilime aykırı olduğu vurgulanıyor. Kur'an'ın evlilik için belirlediği temel kriter "rüşd" yani olgunluktur ve bu Nisa Suresi 6.

Bu metin, insanın yaratılışı konusunu Kuran ve Tevrat perspektifinden ele alıyor. Tarih boyunca filozofların ve din adamlarının ilgilendiği bu kadim soru, sadece kökenimizi değil, evrendeki yerimizi ve Allah ile ilişkimizi de sorguluyor. Özellikle Nisa Suresi'nin ilk ayetine odaklanarak, dini metinlerdeki yaratılış anlatılarının nasıl yorumlandığını ve toplumsal cinsiyet algısını

Bu yazı, İslam'ın ikinci kaynağı olarak kabul edilen hadislerin güvenilirliğini tarihsel ve epistemolojik açıdan sorgulayan akademik bir incelemedir. Hadis literatürünün karmaşık aktarım sürecindeki yapısal sorunlara dikkat çekerek, özellikle Buhârî ile Nebimiz Muhammed arasındaki 178 yıllık zaman farkının oluşturduğu epistemolojik meseleleri dini polemiklerden uzak, nesnel bir yaklaşımla ele almaktadır.

Nuh Tufanı, tarih boyunca tartışılan ve kutsal kitaplarda yer alan büyük bir felaket. Bu kısa metin, tufanın evrensel mi yoksa bölgesel mi olduğu sorusunu ele alıyor. Yazar, Tevrat ve Kuran arasındaki görünen çelişkilerin çeviri hatalarından kaynaklandığını ve doğru dilbilimsel incelemeler yapıldığında her iki kutsal kitabın da tufanı bölgesel

İslam dünyasında asırlardır süren "hangi ibadetler gerçekten Kur'an'a dayanıyor?" tartışmasını ele alan bu metin, Kur'an merkezli ibadet anlayışının temel kriterlerini sunuyor. Bir ibadetin geçerli sayılması için Kur'an'da açıkça tanımlanmış ve uygulama şeklinin net biçimde tarif edilmiş olması gerektiğini savunan bu yaklaşım, dini pratiklerin Kur'ani temelleri üzerine düşündürüyor.

Kur'an'ın Müslümanların yaşamındaki rehberlik rolünü ve ibadetlerdeki yerini inceleyen bu metin, özellikle "haram aylar" kavramına odaklanıyor. Kur'an'da dört ayın "haram" olarak belirtilmesine rağmen, tarihsel süreçte ibadetlere eklenen unsurların yorum farklılıklarına yol açtığını vurgulayan, Tevbe Sûresi 36. ayeti merkeze alan düşündürücü bir analiz.