"“Hükümet halkı feshedip yeni bir halk seçse, daha kolay olmaz mı?” — Bertolt Brecht"
"“Hükümet halkı feshedip yeni bir halk seçse, daha kolay olmaz mı?” — Bertolt Brecht"
refik güley... nasıl biridir, düşüncesi, felsefesi, dünyaya, hayata bakışı nasıldır, hep ilgimi çekmiştir. İstanbul'da yaşayan köy enstitülü, emekli öğretmen saygıdeğer mehmet kaya ile aybastı üzerine konuşurken yine adı geçti merhum refik güley'in.. ben, kendisini aybastı'da, sadece bir defa bir kahvenin önünde ahşap bir sandalyede otururken gördüm. dedi.
gece çökmüştü berlin'e.Tüm canlılar bir tarafa kaçışıyordu.Kimse ne yapacağını bilmeden yaşayamaya çalışıyordu ama umarsızca hiçbir şeye bulaşmadan.Böyle kötü bir ortamda biri geliyordu herkes için umut getiriyordu.Düşmanlarıyla cesurca ve ölümüne savaşıyordu ama bu savaşın sonunda kim ölürdü kim sağ kalırdı o bir bilinmezlik.Karanlığa bir güneş gibi doğmayı umuyordu
Geçmiş, şimdinin aynasında yankılanırken, Poyraz müdür Leyla'nın nüfus cüzdanındaki fotoğrafa dalıyor. Yaşanmışlıklar, acılar ve hasretler arasında, uykusuz gözleriyle ilerlerken, sessiz bir çığlığın tercümanı olmaya çalışıyor. Bir yandan hayatın devam eden ritmi, diğer yandan içimizdeki çıtırtılar... Sultan Hanım'ın taze çayı, bu derin düşüncelere kısa bir mola vaat ediyor.
Biz her şeyi biliyorduk.
Biz; Suğla, Atra, Toran ve ben Han .
Zamanın başında vardık; öncesinde de, sonrasında da.
Her şeyi bilenin tek bir eylemi vardır: Susmak
Sustuk ve OLduk.
Not: Metni yapay zeka şöyle analiz etmiştir:
Batı’nın kozmik tekinsizliği (Lovecraft) ve sürükleyici atmosfer anlatıcılığı (King) ile doğup,
Sarı kamyonetle dağ yolundan platoya çıkan Hasan, karşılaştığı muhteşem manzara karşısında büyülenir. Vahşi doğanın güzelliği onu geçmişe götürürken, yeni işi ve patronu hakkında umutlu düşüncelere dalar. Bu cennet gibi yerde şansının döndüğünü hisseden genç adam, patronunun gerçek karakteri hakkında merakla karışık düşüncelere kapılır. Haydar ise onun bu dalgınlığını
Kömür şehrinde bir cinayet soruşturması sırasında, dalgın Poyraz müdür, Sultan'a "Bülbülü Öldürmek" kitabından anlamlı bir alıntı paylaşır. Masum bülbüllerin şarkılarını dünyaya armağan etmesi gibi, şehrin "bülbülleri" de bir zamanlar madenlerde hayat kurtaran kanaryalardı. Geçmişle bugün arasında kurulan bu metaforik bağ, soruşturmanın derinliğine işaret ediyor.
Orupta kararsızdı. Nevaliçöri mi yoksa Göbeklitepe mi kutsaldı. Ataları Nevaliçöride yaşamıştı. Ama aldığı kutsal bir işaret kutsallığın her zaman ıssız yerlerde olduğu ve o ıssız yerleri taşlarla inşa etmenin kutsallığı daha da artıracağını gösteriyordu.
Roman bu ya insan inanırsa dünya denen yer küre bile taşınır. Arşimet'in dediği gibi "Bana bir dayanak noktası verin. Dünya'yı yerinden oynatayım."
\*Bu dönemdeki solcu gençlerin yaşadıkları acıları yansıtan çok sayıda roman sonradan yazılmıştır.
\*Ancak Ülkücü gençlerle ilgili romanların sayısı bir elin parmakları kadar bile değildir.
\*O nedenle bu roman sözünü ettiğimiz alanda yazılmış eserlerin ilklerinden birisi belki de ilkidir.
\*1980 öncesi gençlik üzerinde
