Şiir > Yeraltı
karamsar
2 Kişilik Çığlık Odası
Sana seslerin olmadığı bir dünya sunuyorum. / Ve tümüyle kendinden arınmış bir ben…
nostaljik
Ansız
Hani kurşun gibidir yaşamak demiş o satırlar... / Kurşunu ateşleyen silahlar vardır her
karışık
Çöpe Atılmış Bir 14 Şubat Hediyesi
Uyandım. / Bir daha uyanmamak için Tanrıya dua ederken... /
olumsuz
Deli Gömleğimi Giyindim, Hangi Mitinge Çağırsan Gelirim Artık
Yasadışı suni bir iç çekişim, kendine özgü tutarsızlıkların altını bezliyorum / Kumdan örmüş
karamsar
Ben Kimsenin Annesi Değilim
Bir kibrit çaktım karanlığa… / Üstüme yapışan bebekleri silkeledim… /
dramatik
Taklit - I -
Biz ateş, pislik, tarih, aşk ve kaybedişle vaftiz edildik..! / Ben kan renginde
üzgün
Karanlık Perde Piçi
etimi yemek istiyorum artık, / kendimin dışında bakacak başka birşeyin tadı kalmadı.
KİTAP İZLERİ
Yaşadığım İstanbul
Selim İleri
İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku