üzgün
Ayak Üzeri Herşey
ben, olmayan bacaklarımla gelemiyorum hiç bir yere / ve gidemiyorum hiç bir kimseden,
Şiir > Yeraltı
karamsar
Ben Kimsenin Annesi Değilim
Bir kibrit çaktım karanlığa… / Üstüme yapışan bebekleri silkeledim… /
karamsar
İsimsiz 4
nefretine değince kan damlatan kılıç, nasıl da cengaver yürüyorsun / nefesini tıkayınca amberin
nötr
Ara Geçiş Formu / Kimileri
kimileri aysberg yürekli / yel değirmenlerine tükürür / hafıza kayıplarımızın
karamsar
2 Kişilik Çığlık Odası
Sana seslerin olmadığı bir dünya sunuyorum. / Ve tümüyle kendinden arınmış bir ben…
üzgün
Bu Şiir Yazılmadı; Ölgün Düşlem Esrikliği
Ne kadar yamalarsan yamala / Gölgenden kanamaya başlamışsın bir kere... /
olumsuz
Kimsin Sen?, Adın da Neydi Çocuk!
bir kadın yorgun ve başı düşmüş,gerçeklerinden düşlerine kaçarken buldu seni / üzerinde eski
karamsar
Yeraltı Odamda
gözbebeklerim okkalı / el aynamda devran sepya / köpük uçukluğu damarlarımda / dilucum
