yolları ayırmışlar
çizginin ötesinde izlediğim
bu kendi filmim
ilk ve sonun endişeli bir hali var
hırsız girmiş iki oda bir salon yalnızlığıma
çalacak bir şey yok sanmıştım ki
durun
kimse kıpırdamasın
alnımın yazısı çalınmış
yolları ayırmışlar mı demiştin kırmızı başlıklı kız
sana söylüyorum sudaki iz
derinlerde yüzmek kolay
ama sen hiç uçurum yuttun mu
abaküste dizilmiş boncuklar gibi
nereye gittiğimi nerde toplandığımı bilmeden
renklilerle beyazları ayırmadan çitiledim dünlerimi
adını nasır koydum
tutamadıkça nasır
tutunmaya çalıştıkça nasır koydum adını
artık nüfusuma geçirebilirsiniz
pembe bir nüfus kağıdı hayal ettim aslında
çünkü beni terk etmeyen kadınlara benzettim
yalnızlığı daima
yol ayrımındayım ya ayırmışlar yolları
bu masaldan çıkmalısın ayaklarım
geri adım atmayı sevmez masal kahramanlarım
uykun gelmedi mi hala içimdeki çocuk
bak kardan adam bile adamlığından ödün veriyor
sıcaklığa erince
içimdeki gondola çift kişilik bilet var
bütün kişiliklerimi getirsem
toputopu bir dünyayız desem de
inanma
zamanda bile yankı var
bir dalgaya özenmiş gibisin başımdaki ağrı
yüksel bakalım yüksel gün senin
sahile vurduğunda
yorulmuş ayaklarıma uğrayacaksın nasılsa
yolları ayırmışlar demiştim galiba
gondoldaki fareler terk ederken bir atasözünü
labirent balyoz gibi indirecek sudaki ize perdesini
oyun bitti
