Şiir > Yeraltı
üzgün
Ahiretlik - 18
Güz iniyor perde perde üzerime / Yorgan gibi sarıp sarmalıyor şehrimi huzursuz bir
üzgün
Cenazesinde İmgelerimin
bir veremin kucağında, hasta telli kadın / tutsak misali, vuruyor bağlamına hülyanın.
düşündürücü
Değdirmeden Kimseye Evora'ya
köpekleri dışarıya çıkardım ihtiyaç için, / biraz da hava almak maksadıyla. insanlığı düşündüm
karamsar
Ütopik Yalanlar; Yalnızlığa Sen Kala
bulduğumda seni / yalnızdın / betonlaşmış yürekler arasında sıkışıp kalmış
nostaljik
Boşlukları Büyüleyen Pandomin
Serin ürpertiler ülkesinde / Mırıldanan kuşun ellerindeyiz / Damarından geçerek
karamsar
Sincap Meteforu
hayatı, varlığın kaba etiyle / ve tanrının üreme organıyla özetleyen bir dünyada
karamsar
\*\*cennetine İncir Ağacı Diktiğimiz Kavimler, Taphophilia...
Onlara azabı müjdele Taphophilia, / (O gün, yer ve gök, hava ve su,
karamsar
Oluşun Ölümü
gün aşırınca ışıltıyı şafağın kuytu sıcağında / mezar olur taze zaman ömrümün hilkat
üzgün
Uzakta Kalan Sevgiye Mektuplar 2
Herşey çok iyi başlamıştı. Deselerdi ki bir gün ayrılığın yol kavşağında can verecek aşkımız, ölsem inanmazdım...