Doğduğu zamanlarda tebessüm ediyordu Doğu, Batı ise hiçbir zaman vazgeçmedi kahkahadan. Sırf bu yüzden perdeler diktirdi kahkahaları giydirmek için ve alkışlattı onu. Ciddiyet kadar komik bir şey yoktu! Ciddi Olmanın Önemi adlı oyunu seyredenler kırıldı kahkahadan...

İnsanlar, yani yörenin insanı size yardımcı olmak için elinden geleni yapardı. Zaman içerisinde toprakları para edince onlar da bozuldu. Bir filimden bir replik aklıma geldi Para adamı bozar.
İnsanların güzelliğine bakar mısınız, kiracısı olduğunuz bir evin sahibesi sizin için erkenden kalkıp dolma hazırlıyor. Bizim insanımızın böyle

Hepinizin bildiği gibi Holywood uzun bir süredir dünya sinemasının merkezi olmayı sürdürüyor. Bu gün ABD, insanlık olarak olmasa bile, dünyanın teknoloji bakımından gelişmişlik düzeyi en üst seviyede ki ülkelerinden biri. Haliyle sinema sanatlarında, kendi emperyalist düşüncelerini de filmler yoluyla, gelişmekte olan ülkelere çaktırmadan ya da alenen dayatmaya etmeye

Yanlış yazmadım doğru okuyorsunuz : Bakış Açısı değil "Bakış Acısı".

İyi de yuvayı sadece yapmakla bitmiyor ki iş. Yuvaya mobilya, koltuk, kanepe de almak lazım. Televizyon, radyo almak lazım. Yuva da çocuklarda olursa, bir de onların ihtiyaçlarını karşılamak lazım. Bunlar da yine dişi ve erkek kuşun birlikteliği ile oluyor yani...

Çılgınlık mı? Tembellik mi?

Televizyonda röportaj yapıyorlar şoförle''Beyefendi emniyet kemerinizi niye takmıyorsunuz?''. Belli ki adam hayatında ya bir ya iki kere takmış, daha nerede olduğunu bilmiyor gözleri ile arıyor, bulunca da başını çift kayışın arasından geçiriyor.

Beyin; sen ne güzel şeysin Edep; kin duymasa bari.

vefa; sevgiden yoksun karanlık kör kalpleri aydınlığa kavuşturan ışık, insanlar arasındaki dostlukların meydana gelmesine vesile olan, kopması imkansız kalın güçlü bir bağdır.

Ne kadın ne de erkek önce insan olmak.

insanların yaşamakta olduğu hayata olan bakış açısını anlatmakta olduğum küçük bir yazımdır.

89 model siyah 911 porsche carrera tadında yıllandığımda görüyorum ki; ansızın doğru kadın sürücü geldi mi ne kadar seneler geçse de; zaman denilen kavram, sanki hiç yokmuşçasına pekala karşımda yenilebiliyor, biat ediyor, hatta bana saygı dahi duyuyor Ben de haliyle tam anlamıyla özüme döndüm diyebiliyorum.

İnsanların kendi doğrularına olan inançları ve bunların gerçekliği üzerine düşündüren, toplumsal normlar, adalet ve ego kavramlarını sorgulayan, güzellik algısı üzerinden doğruluk kavramını tartışan felsefi bir deneme. Herkesin doğrusunun kendine ait olduğu düşüncesini eleştirel bir bakış açısıyla ele alıyor.

Bu kısa metin, toplumda var olan farklı kadın kimliklerini karşılaştırıyor. Bir yanda özgür ruhlu, sınır tanımayan "üçgen kızlar", diğer yanda ise kurallara sıkı sıkıya bağlı, mükemmel görünmeye çalışan kadınlar. Yazar, bu iki uç arasındaki çelişkiyi ve gerçekte "özgür ruhlu kızların" nadirliğini sorgulayarak toplumsal beklentiler ve bireysel kimlik arasındaki

tesadüf, insanoğlunun var olduğuna inandığı; fakat kendini kaptırmaktan geri durmadığı bir hayal ürününden ibarettir.

Millet olarak en büyük şikâyetimiz kitap okumayışımızdır. Bu şikâyetimizde çok da haksız değiliz. Teşhis doğru da tedavi konusunda bir arpa boyu yol almış sayılmayız.

Özgürlüğün iç ölçüsü

Konfuciuz (Konfiçyus), hayatın anlamını şu iki kavram ile özetler: Kendine hakim olmak ve nezaketli olmak. Sonra açıklar, kendine hakim olmak, insaniyetli olmak demektir.

Bu şiir, özgürlük arayışındaki kadının toplumsal baskılarla yüzleşmesini anlatıyor. Aile, çevre ve toplum tarafından dayatılan sınırların ağırlığı altında özgürlüğün bedelini sorgulayan metin, cesareti ve fedakârlığı da vurguluyor. "Bahçıvan bir gülün bin dikenine katlanır" sözüyle, değerli şeylere ulaşmanın zorluğunu ve ödenmesi gereken bedelleri şiirsel bir dille ifade ediyor.

Yaratanın olayı biraz da bu İyiler; kaçsa da, güce gelse de, kötünün anlayacağı dilde iki tokatlasa da asla sevilmiyor Sevilmeyecek de Niye? Çünkü kötüler onlar gibi değil Bu yüzden hep iyiliğin ve iyilerin ışığı çalınıyor