"“Büyük servetlerin sırrı çoğu zaman unutulmuş bir suçtur.” — Honoré de Balzac"
"“Büyük servetlerin sırrı çoğu zaman unutulmuş bir suçtur.” — Honoré de Balzac"
Gürültüyle kutsanan çağımızda insan, kendi iç sesinden uzaklaşıp başkalarının bakışlarında var olmaya çalışıyor. Tozlanmış bir kütüphaneye dönüşen iç dünya, unutulan benliğin ve derinleşen varlık krizinin sessiz tanığı. “Düşünüyorum, öyleyse varım”dan “görünüyorum, öyleyse varım”a savrulan insanın içsel kopuşuna dair çarpıcı bir sorgulama.
Bir sene iki sene öncesine kadar ödediğimiz elektrik paralarının günümüzde neredeyse iki katını öder olduk. Oysa ki bu elektrik paralarını biraz toriği çalıştırarak ucuza getirebiliriz... Yok canım, yok öyle bazı zibidilerin, vatan hainlerinin yaptığı gibi tel mel attırarak değil, o hırsızlık bize ters, hem de kul hakkı... Zaten
Günümüz yaşayan şairlerinin en önemlilerinden biridir üstad Arif Eren. O, bugüne kadar Türk şiirine birbirinden güzel yüzlerce şiir armağan etmiştir.
Biz ilkokula giderken tebeşir vardı, kara tahta vardı... Tabi ki kırk senede elli senede çok değişti eğitimin maddi elemanları ve kalitesi, ancak her ne olursa olsun yüz yüze eğitimden vazgeçilmemeli... Sevginin, birlikteliğin, dayanışmanın anahtardır yüz yüze eğitim... O derslerden sonra nefes alınan, bir oh denilen teneffüslerde, çocuklar haşır
Bazı insanlar için bir yaşam tarzıdır şiir, yaşama sebebidir. Belki de hayatın ta kendisidir, öznesidir. Şiir, yaşam sevgisinin berrak pınarıdır. Hayatı idame ettirebilmek için nefes gibidir. Şair söyleyecek sözü olandır. Şairlik en zor zamanlarda bile dik, diri ve iri durmaktır. Sözcüklerin gücünü güç edinmektir. Bir duygu işçiliğidir şiir.
Vınnnn! diye bir geçer yanınızdan, hem de bir sağ bir sol yapıp şerit değiştirerek... Durur mu dil ve beyin Bunun da tek rakibi herhalde Türk Hava Yolları. Acelen ne, eceline mi susadın? Ya da dünya çok sıktı hemen öleyim gideyim derdindesin... Başka ne denir bunlara Slalom yapacaksan Uludağa
Vatanından yirmi yıl gibi uzun bir süre ayrı olan şair, vatanına olan özlemini, ailesine karşı duyduğu hasretliği dile getirir. Annesine, babasına, kardeşlerine duyduğu özlemleri ve sevgileri anlatır. Yirmi yıl onlardan hiçbir haber alamamaktadır. Yaşayıp yaşamadıklarını dahi bilmemektedir. Kamplara mı götürülmüşlerdir? Esir mi edilmişlerdir? Yoksa fırınlara atılıp diri diri
Çoğumuz Ben olsam ne yaparım? sorusu ile bir şekilde muhatap olmuş ve ardından yapacaklarımızı sıralamışızdır. Aslında bu soru, bilimsel bir çıkış değildir ama verdiğimiz cevaplardan yola çıkarak çoğu insanı harekete geçirmeyi başarmıştır.
Bir asır önce bugün Anadolu çiçek açıyordu. Ankara'ya yeni bir özgüven geliyordu. Bir ütopya ya da bir mucize gerçekleşmişti. Yunanistan sahnede olmasına rağmen, aslında İngiltere bu Büyük Taarruz'da yenilen taraf olmuştu.
Konyalı şair ve ozan Sayın Hüseyin Elmaskaya ile yollarımız Denizlide kesişti. Denizli Yaz-Ar Bir tarafından düzenlenen Türk Dünyası Şairleri Buluşmasına davet edilmişti. Sazıyla sözüyle çok güzel bir sunum yapmıştı.
Defalarca eski yazılarımda da yazmama rağmen, hala bir şey neden, niye şimdi oldu, neden gözümüze sokuluyor diye düşünmüyor, aksine insanlık dışı bir haber gördüğünüzde hemen galeyana gelip asıp kesiyor, çarmıha germenin çare olacağını sanıyorsunuz.
