Lalüebkem

bazen kendimi yollarda buluyorum
asfalt zifiri lisanıyla dövüyor
çürük dişli suskunluğumu
yüksek ökçeli bir kadın bacağı
katran kokuyor her adımda
ben kaldırımlar kadar ölebiliyorum ancak
apartmanlar gibi yüksek değiller zira
temkinim bundan
lal ediyorlar iyiden iyiye
kaldırımlar kadar gidebiliyorum
çıkmaz sokaklarda bitiyor merak