Kimi, günahlarının yükünü omuzlarında taşırken daha da güçlenir; hatalarının içine saklanmış derslerle yeniden doğar. Kimi ise iyilikleriyle kaybeder; doğru bildiğini savunurken yalnızlaşır, temiz kalbiyle kirli ellerin arasında ezilir.
Hayat, adil olmak zorunda değildir. Bazen suçlular alkışlanır, masumlar unutulur. Ama zaman, sabırla bekleyen bir hakemdir; herkesin defterini sessizce tutar.
Ve bir gün gelir… En yüksekte duranlar, kendi gölgelerinin altında kalır; en sessiz köşede duranlar ise güneşe en yakın noktada bulur kendini.
Belki de asıl mesele, kazanmak ya da kaybetmek değil; kendi vicdanında ayakta kalabilmektir.
