Bazen seversin,
Ama dilin susar, kalbin konuşur.
Hoşlanırsın; bir tebessümle başlar, bir bakışta büyür ama söyleyemezsin. Cesaret, sanki bir kapının ardına gizlenmiştir. Elini uzatsan dokunacak gibisindir ama bir şey seni tutar belki korku, belki de kaybetme ihtimali.
Yüreğinin bir köşesinde bahar hiç bitmez. Kuşlar orada hep şarkı söyler, rüzgâr hep güzel kokar. Çiçekler açar, güneş hep senin sevdiğine doğar. Ama o bahçenin öte yanında bir dağ vardır; gönül dağı. Oradan bazen taşlar yuvarlanır, yüreğine yüreğine çarpar.
Ve o an anlarsın…
Sevmenin en sessiz hâli, söyleyememektir.
Kalbinin içinde yaşarsın onu, kimse bilmez.
Bir bakışta, bir kelimede, bir sessizlikte gizlenir bütün hikâye.
Çünkü bazı sevgiler, dillendirilirse eksilir.
Kimi duygular yalnızca kalpte büyür; sessiz, saf ve sonsuz…
