"Hikâye anlatmak, kaosa biçim vermektir. — Jean Anouilh"
"Hikâye anlatmak, kaosa biçim vermektir. — Jean Anouilh"
Emin olduğu ve gözlerinle şahit olduğu tek şey,kendisi hakkında arama motorunda sürekli olarak güncelenen kısa ve öz bildirimlerdi.Onun hakkında çıkan en son bildirim,İstanbulun sessizliği ve ıssızlığa ile bilinen geniş bir ovanın tam ortasına kurulmuş cayra kasabasına gitmesi gerektiğini anlatan açık ve net cümlelerdi.
"Kurtlar ve İnsanlar" serisinin dördüncü bölümünde, kar fırtınasında ilerleyen Osman'ın etrafında kurt ulumaları yankılanıyor. Bu zorlu anında, eski dostu Halit'i hatırlıyor. Geçmişte paylaştıkları anılar, köy dışındaki yürüyüşler ve şehir hayatına dair kurdukları hayaller zihninde canlanırken, Halit'i derede görünce yaşadığı sevinci hissediyoruz....
Şöhret onu hayatta en tepeye çıkarsa da. Kollarına,ayaklarına,göz kapaklarına hareket edebileceği her yanına sanki misina ile kancasını takmış.İstediği her yöne acılar içersinde çekiştirerek götürüyordu.Sempatik ve yakışıklı olması, ortaya koyduğu hareketli ve dinamik müzik tarzı ile genç kızların her zaman istediği bir erkek, evli kadınların bir ah çektiği adam
O ise arkadaşının omuzuna hafif bir yumruk atmakla yetindi. Onların binaya girmesiyle (üç uzun saçlı, fiziksel görünüşleri birbirine yakın iri yapılı, silahlar taşıyan) handakilerin dedikodu kazanı, öncelikle yapının kapısının yakınında oturan ağzındaki yaradan dolayı yamuk gibi görünen, savaşçıların orklara karşı yaptıkları şeklinde başlayıp tekrarında bir diğer alt dudağı
İnsanlığın artık Dünya'da olmadığı, Zervus isimli bir gezegende işgalciler olduğu bir gelecekte, işlerin ve dengelerin yeniden kurulmaya başladığı bir dönemde, Wiki adında çelimsiz bir gencin artık sınırları aşmaya karar vermesiyle olaylar başlar.
Not: Metni yapay zeka şöyle analiz etmiştir:
Batı’nın kozmik tekinsizliği (Lovecraft) ve sürükleyici atmosfer anlatıcılığı (King) ile doğup,
Not: Metni yapay zeka şöyle analiz etmiştir:
Batı’nın kozmik tekinsizliği (Lovecraft) ve sürükleyici atmosfer anlatıcılığı (King) ile doğup,
Yalçınkaya kitaptaki kahramanın attığı her adımı değerlendiriyor, öyküleştiriyor. Kahramanını müthiş derecede konuşturuyor. Keza genç Anadolu kadınına misyonunu hatırlatıyor.
Deren'in eline nereden geldiği bilinmeyen bir kitap geçer. Gerçekliğin sınırları silikleşirken Deren kitapla yüzleşmek zorundadır.
Yine o kabus… Kendini yeniden bulutların ortasında, aynı dağın keskin kayalıklarına tutunmuş olarak bulmuştu. Parmak uçlarında durabilecek kadar ince bir kütle vardı ayakları altında. Düşmemek için kayalıklara yapışmak zorunda kalıyordu. En küçük bir hareketinde, zeminin, ayakları altından kayıp gideceği malumdu. Aynı sert esen rüzgar, aynı soğuk, aynı korku…
Romanı okuyup bitirdikten sonra şöyle bir düşündüm. Eserdeki mağara bir bakıma dünya, bir bakıma da insanın kendisidir. Kat kat aşağılara inerek kötülüklere gark olması, Kuranı Kerimin ifadesiyle esfeli safilin olması kişinin kendi elindedir. Yazarın, büyücünün ağzından söylettiği gibi; Karanlık da ışık da insanın ruhundadır (s. 13); Akıl hep
