Hayat Sorularıma Cevap Ver
Bildiğimiz hayat, oyun oynadığımız sahne ve sahnede oyunu başarıyla icrat etme çabası ve insanlara izleyebileceği bir oyun sergileme midir ?
"Tanrım, bana bu kadar güzel bir hava bahşetme! Yazacak çok şeyim var!" - Franz Kafka"
"Tanrım, bana bu kadar güzel bir hava bahşetme! Yazacak çok şeyim var!" - Franz Kafka"
Bildiğimiz hayat, oyun oynadığımız sahne ve sahnede oyunu başarıyla icrat etme çabası ve insanlara izleyebileceği bir oyun sergileme midir ?
Hatırlarımızı tazelemeli ve geçmişin tozlu raflarındaki yaşananları yeniden inelemeli ve keşke demiyeceğimiz huzursuzluk kokan günlere dönmemeliyiz. eğer yanlışsam lütfen bizide bilgilendirin...
İşte!” dedi “Sevgi olmasa anne olunurmuydu, sevgi olmasa acılar hafifler, hastalıklar şifa bulurmuydu?” En etkili ilaç “SEVGİ” tablet, tablet değil, tabak, tabak yemeli, yedirmeliydi. Ne yan etkisi vardı, nede parayla anlınabilirdi.
İnsanların sırlarını değil, bigeliğini araştıracaksınız.
Dedikodularını yapmayacaksınız, yaptıkları iyilikleri anlatacaksınız.
Eğer yanlış bilgilerle çıkmaz bir yola girmişlerse, kınamak yerine, yapıcı eleştirilerinizle onları, yanlışlarından döndüreceksiniz.
Benim hayatım, ev sahibimin insafıyla patronumun bitmek bilmeyen istekleri arasına sıkışmış minik bir yürekten ibaret" diyenlerin keyifle okuyacağı kısacık bir deneme.
Cahilin freni yoktur. Bir mütalaa ortamında freni boşalan kamyon gibi boşalır ve aklına ne gelirse sözün neticesini düşünmeden esip gürler. Bu tutum ne kendisine, ne de ortamın erdemli sakinlerine yarar getirir.
O gözyaşlarını geride bırakmanın telaşındayken kalabalık zamanı geride bırakmanın telaşındaydı.
Siz hep mahzun ve güzel kaldınız.
Hiç yalpa yapmadınız, hiç kıvırmadınız, halinizi hiç tartışmaya açmadınız. Yaşadığınızı var olmaya devam edeceğinizi, yaşayan ölülerin bile duyacağı bir sesle haykırdınız.
Başınızdaki bin yıllık örtüyü çıkarmadınız.
Siz hep mahzun ve güzel kaldınız.
İçlerindekine ihanet
... sonra hayata acıdık; ne kadar bahtsızdı ki en mahrem yerlerinde züppeler, soytarılar , dalkavuklar, binbir suratlı insanlar birer yılan gibi sokuluyor,
Beyaz bir yalnızlık
Sarı bir hüzün,
Koptuğu yerde sözün
Bırak benimle kalsın
Kar rengi yüzün...
Toplumun nereye gittiğinden ziyade kendimizin nereye gittiği aslında önemli olan konuşmalar da hep tuhafıma giden bir konu var genellemelerimize hasta oluyorum /