"Yarınlar hepimizindir, ama bugünün kahvesi sadece benim!" - Franz Kafka"
"Yarınlar hepimizindir, ama bugünün kahvesi sadece benim!" - Franz Kafka"
Eski bir hikayedir, duymuşsunuzdur belki: Tanrı yeryüzüne toplam bir avuç akıl fırlatmış, yeryüzündeki insan sayısı arttıkça, fert başına düşen akıl katlanarak azalmış.
Sembolik bir hikaye elbette.
Yağmuru Cennet, baharı rahmet kokan vatanıma Siirt dağlarında yedi Mehmetciğimiz gözünü kırpmadan canını vermiştir. O gece yağmur yağmamıştı semadan. Yedi Mehmetciğim yıldızları giyinip vatan için siper oldular kör kurşunlara..O gece, üzerlerine yağmurları giyinip yıldızları ördüler al bayrağımıza. Zifiri karanlığı gözlerindeki vatan aşkıyla aydınlatıp al kanlarıyla nice cicekler ektiler
deli saçması mıdır ki bu
Dışarı bakıyorum,canım sıkılıyor. Hiç çıkmak istemiyorum o an yataktan ama hayat devam ediyor. Bir koşuşturmacadır başladı bile çoktan sokaklarda...
Victor Jara'nın kesilen elleri bizim elllerimizdi. Engizisyon mahkemeleri aslında bizi yaktırtıyordu o yağlı odunlardan oluşan kor ateşlerde. General Franco aslında bizim insanlığımıza darbe indiriyordu. Moğollar Bağdat'ı aldıklarında bizi yağmalıyordu...
Çinli talebeler Konfiçyus’a sormuşlar:
“Hocam, ülkenin başına geçseydiniz ilk iş olarak ne yapardınız?” o da cevaben:
“Dili düzeltmekle başlardım” demiştir.
Ülkemizde ve dünyada yaşanan enses ilişkiler içinde bilhassa küçük çocukların ruh sağlığı bozulmakta... Son yıllarda sıkça söz edilen bebek-çocuk istismarları, tacizler, tecavüzler bir anne olarak beni de son derece yaralamakta. Yüreğimdeki öfkeyi ve isyanı dile getirmek için bu konuyla ilgili kurgulayıp yazdığım bu denememi paylaşmak istedim. "Hayvan sözünü
Mutluluk adlı ülkede yaşayanlar,geceleri sadece pembe rüyalar görüyorlarmış.Mutsuzluk nedir bilinmeyen bu ülkede bir gün bir genç,ülkenin başkentinin en işlek meydanında "Mutsuzluk da vardır! "diye bağırmış...
Bakın duvarlara!
yaptıkları rengarenk suluboyaları, karası, erguvanı, alı …evet kırmızı şapkasıyla ormanda kaybolan kız masalını anlatan masalcılarıyla uyumamışlar mıydı?
Bir ülke düşünün.Aynı topraklarda koyun koyuna yaşayan.Fakat farklı renklere sahip yaşayan insanları,farklı diller konustukları.Onları kendileri yapan bu farklılıklar ise düşmanlıkları.Bir taraf vuruyor,öteki savruluyor.Bir taraf çığırdıkça,diğer diller susuyor....
Birileri gibi, orda burda, karşıt cins bulup gecelik sex ihtiyacımı karşılarım düşüncesiyle gittikleri partilerde köpekler gibi, dans edip içmemişler.
Sovyetler Birliği’nin ne kadar büyük bir devlet olduğunu hiç düşündünüz mü? Ne İskender başardı bu büyüklüğü ne de kadim Roma! Elinize bir atlas alıp bakın; tabii atlasın biraz eski olması gerekiyor. Tek kelime ile müthiş!
Şimdi tekrar başa dönelim.Adamlar mahvetme ve inançsızlaştırma yolunda gayet başarılı ilerlemiyorlar mı?
Dijital bir proje için insan gözlemleri yapan yazar, farklı kişiliklerle özdeşleşerek toplumsal bir gerçeği keşfeder: İnsanlar mutsuz olsalar da mutlu taklidi yapıyor. Ferrari sahibi de bisikletli de daha fazlasını istiyor. Kimse hayatından, işinden, ilişkilerinden gerçekten memnun değil. "Beklediğimden farklı bir hayat var" diyen yazar, modern insanın bu samimiyetsiz
Sinan Akyüz
