**•Meftunu oldum o efsunlu, zehirli bakışların,
Lal eyledi dilimi, kalbime inen o hilal kaşların.
Ben sende tutuklu kaldım, bir ömür hasretine tutsak,
Oysa senin kalbin buzdan bir duvar, dokunsak da yasak.
Neşteri vurdum bugün bu sadakat kokan yıllara,
Şiirler dizdim adımlarına, bakmadan hiç sonlara.
Seni sensiz sevmekten her gece biraz daha yarım kaldım,
Ben kendimi bu aşkın ameliyat masasında canlı bıraktım.
Sen ise bir kördün; ne sevgimi gördün, ne bu kanlı sızıyı,
Sildin attın bir kalemde, alnımdaki o kara yazıyı.
Şimdi bu masada yatan, en temiz duyguların cesedidir,
Görmezden geldiğin bu sevda, bir şairin son nefesidir.
Kapatın ışıkları, operasyon bitti, kalpte nabız durdu,
Senin o hissiz körlüğün, en sadık yerimden beni vurdu.
Neşter Ameliyat Masası (Doğuş Kılınç)
**
