Qarabağım gedib əldən,
Hələ səs çıxmayır eldən,
Dur ayağa yapış beldən,
Oyna yurdumun əsgəri.
Məmləkətim olub viran,
Kalandır general olan,
Bir metrə torpaq alan,
Göstər mənə bir nəfəri.
Xalqı saldıq batağliğa,
Heç gedən yoxdur qabağa,
Bu xalqımız bir qirağa,
Müflis eylədik Xəzəri.
Fəxr edirik şöhrət ilə,
İş görürük rüşvət ilə,
Ucalmışıq sərvət ilə,
İnsanliğın yox dəyəri.
Zayı çıxıb bu millətin,
İtirib arı-qeyrətin,
İndiki hakimiyyətin,
On bir ildə yox bəhəri.
Guya Bakı abadlaşıb,
Anlamırlar bərbadlaşıb,
Mənəviyyat kasadlaşıb,
Viran qoublar şəhəri.
Haqq deyilən ayağlanır,
Könül zülm ilə dağlanır,
İndi məscid də bağlanır,
Budur bunların səməri.
Düzdür Həbib qürbətdədir,
Vətən üçün həsrətdədir,
Məlumatlı surətdədir,
Sanma onun yox xəbəri.
16 Mart 2004, İsveç.
