Başlıkta da kullandığımız bu cümle değerli bilim adamı Psikiyatr Prof.Dr. Kemal Sayar'a ait. Can evimden vurdu beni cumartesi akşamı... O beton kuleler, mimari şaheserler belki bir çoğu, ancak insanlar acaba ne kadar mutlu, o beton yığınlarının içinde... Bir çoğumuz gibi ben de o beton yığınlarının birinde oturuyorum... Mutlu

Zaman Mi Suçlu
İnsan Mi
Kader Mi̇ Suçlu
Doğa Mi
Gerçek Bağiriyor Oysa

Türk Dil Kurumu Sözlüğüne de baktığınız zaman şöyle de bir açıklaması var Eşref Saati ile ilgili ''1. isim Bir işin olumlu yola girmesi için en uygun zaman. 2. İş görecek kimsenin ters davranmayarak, güçlük çıkarmayarak uysallık gösterdiği zaman.'' Bir yazarımızda Eşref Saati ile ilgili böyle bir cümle kurmuş.

Yıllardır sahip olduğunuz alışkanlıklar, beynimizin kimyasını değiştirmiştir. Nörol yollar sayesinde merdiven çıkmak, sigara içmek,
içselleştirilmiştir. Bu otomatikleşen eylemler, zihnin bazı konularda enerji harcamasını engeller. Burada başrolü kimseye kaptırmaması gereken, ÖZ DİSİPLİN giriyor devreye.
Öz disiplin, kimsenin bir şey demeden kendini kontrol edebilme yeteneğidir.

Her kesimden insanın kirli çamaşırları vardır mutlaka... Özellikle de siyasetçiler bu konuda başı çekerler çoğu zaman, bu konuda onların ellerine kimseler su dökemez... Hayır su dökebilseler zaten elleri de temizlenecek... Siyasetçilerin kirli çamaşırlarını da renkli ve beyazlar olarak ayırıp öyle çamaşır makinesine atmak lazım gelir diye düşünüyorum... Siz

Hadi anlarım Ankaralılar denize koşsun kaplumbağalar gibi, İstanbulun denizi mi yoktu? Bodrumun kaçınılmaz geleceği İstanbul'unkiyle benzer mi?
Peki nasıl duracağız, bizi kim durduracak?

İnsanın anlam arayışı hakkında düzensiz düşünceler.

İnsanlar, yani yörenin insanı size yardımcı olmak için elinden geleni yapardı. Zaman içerisinde toprakları para edince onlar da bozuldu. Bir filimden bir replik aklıma geldi Para adamı bozar.
İnsanların güzelliğine bakar mısınız, kiracısı olduğunuz bir evin sahibesi sizin için erkenden kalkıp dolma hazırlıyor. Bizim insanımızın böyle

nnem söylemedi ama bir klişe daha vardır. Köy kızları mahcup olduğu kadar masumdurlar. Utangaç oldukları kadar bakiredirler. Onlar gizli yerlerde açan nadide çiçekler gibidirler. Eşsiz ve el değmemiş, hiç koklanmamış. Bak neredeyse unutacaktım. Üstelik doğurgandırlar. Topaç gibi al yanaklı bebeleri olur. Ne kadar çok istersen Dört, beş altı

Paylaşmak büyük önem taşır insanlar arasında. Çünkü mutluluklar paylaşıldıkça çoğalır, acılar umutsuzluklar paylaşıldıkça son bulur. Gelin hep birlikte acıları paylaşıp mutluluğa çevirelim; mutsuzlukları umutsuzlukları yok edip, bitirelim.

"İnsanlık Tarihinin Değişmeyen Yanılgısı: Her nesil kendi dönemini dünyanın sonuna yakın görür. Vebadan savaşlara, her kriz 'ahir zaman' söylemlerini canlandırır, ancak bu beklenti yüzyıllarca gerçekleşmemiştir. İnsan zihni, yaşadığı anı merkeze alma eğilimindedir - bugün gördüğümüz kıyamet beklentisi, geçmişte de vardı, gelecekte de olacaktır. Bu, zihnimizin kaçınılmaz merkeziyet yanılgısıdır."

Dün akşam bi ürya gördüm ki sevgili günlüğüm, bu seferki evlere şenlik. Her zamanki gibi korkunç değildi. Pek eğlenceliydi. İlk defa şöyle doğru düzgün bi ürya gördüm. Uyanınca da, keşke bu ürya gerçek olsa dedim, Emel Sayın gibi.

Kafatasımda sıkışmış birkaç cümle, bağrımda kanayan iki hece.

Muhalif köşe yazarlarına “leş gargaları” diyen, tv programlarına ve yargıya müdahale eden, Anayasa Mahkemesinin gararlarına saygı duymayan, adı yolsuzluğa garışmış bakanlarını ifadeye çağıran savcıları görevden alan, oğlunu ifade vermeye göndermeyip makam arabasında poz veren, gazetecilere ve ODTÜ öğrencilerine terörist muamelesi yapan, beş altı tane gemi sahibi oğlu olan,

Bu metin, antik tanrı El'in evrimini ve özel mülkiyet kavramının köleci toplum yapılarıyla olan ilişkisini inceliyor. Yazı, El'in başlangıçta tam bir tanrısal güce sahip olmadığını, zamanla panteonlar ve baskı mekanizmaları geliştirdiğini vurguluyor. Metnin odak noktası, "mülk sahibi" kavramının teslimiyetçi kültürlerin oluşumundaki rolü ve bunun toplumsal yapılar üzerindeki ürkütücü

Gelişen sürecin doğru olan deklarasyonuna göre zulmü ve ceberrutluğu içinde başa gelen köleci deklarasyona uygun olmakla doğruydu, kaderdi. Kadere rızasızlık yanlıştı, kâfirlikti.

keşifler çağı

Sadece canlılar mı ölür, peki ya kitaplar? Kitapların da bir ruhu yok mudur?
Kitap sektörünün ve yayıncılığın zor günler geçirdiği günümüzde, acilen bir şeyler yapılmazsa eğer kitaplar ölecek ve kültür büyük bir darbe görecektir. Kitapların ölmesi demek, toplumun hafızasının ölmesi demektir ki bu da ciddi bir

"Laiklik" kelimesi, İngilizce "secularism" kelimesinin tercümesidir. Kelime aslen alem ya da dünya anlamına gelen ve kilesinin karşılığı olarak kullanılan Latince "saeculum" kelimesinden türemiştir. "secular" kavramının kullanımı, ilkin 1648'de imzalanan Vestfalya anlaşması -Avrupa'da ki en uzun din savaşını bitiren anlaşma- ve çağdaş laik devlet ortaya ilk çıkışıyla birlikte gündeme

Gül bahçelerinde gül koklamak en çok onların hakkıydı; dikenleri tenlerine battı! ..
Ağladılar ve kanadılar durmadan!