"“Yazarlık, yazmanın diğer insanlara göre daha zor olduğu kişi olmaktır.” — Thomas Mann"
"“Yazarlık, yazmanın diğer insanlara göre daha zor olduğu kişi olmaktır.” — Thomas Mann"
Tecrübeyle sabittir ki; kavgada kimin sesi çok çıkarsa, o haklı oluyo. Kim vatandaşı korkutursa, ona buna yasak- baskı uygularsa, kendisi kazanıyo. Korku imparatorluğu, işe yarıyo yani. Ben örneğimi seçtim. AKP hükümetinin yasak ve baskı politikasını uyguluyom. Böyle iktidara, işte böyle vatandaş yakışır. Ne demiş atalarımız:” Ağaca çıkan keçinin,
İyi günler sayın seyirciler!
Şimdi de sizlere Haber Merkezimizin hazırladığı ana haber bültenini sunuyoruz
Dün akşam bi ürya gördüm ki sevgili günlüğüm, bu seferki evlere şenlik. Her zamanki gibi korkunç değildi. Pek eğlenceliydi. İlk defa şöyle doğru düzgün bi ürya gördüm. Uyanınca da, keşke bu ürya gerçek olsa dedim, Emel Sayın gibi.
Vatan hainliği, öyle yenilir yutulur lokma değildir. O kara lekeyi alnına bir kere süren, ahirete de vatan haini damgası ile gider. Bunun yanı, ortası yoktur. İnsan ya vatanını sevecektir son nefesine kadar ya da hainlikten geri durmayacaktır. Tarih kitapları hiç bir zaman aklayamaz vatan hainlerini... Zemzem suyu ile
nnem söylemedi ama bir klişe daha vardır. Köy kızları mahcup olduğu kadar masumdurlar. Utangaç oldukları kadar bakiredirler. Onlar gizli yerlerde açan nadide çiçekler gibidirler. Eşsiz ve el değmemiş, hiç koklanmamış. Bak neredeyse unutacaktım. Üstelik doğurgandırlar. Topaç gibi al yanaklı bebeleri olur. Ne kadar çok istersen Dört, beş altı
Nasıl bir anlayış, nasıl bir duyarsızlıktır bu, hem de edebiyat dünyasında yapılan bir duyarsızlık... Şairler ve yazarlar, savaştan, zulümden, soykırımdan yana asla olamazlar, olmamalılar... Edebiyat, edepli insanlar tarafından yapıldığı zaman daha da bir anlam kazanır, bunu akıldan çıkartmamalı...
Genç nesillere alın terinin ne denli kutsal olduğunu öğretmeliyiz ki kısa yoldan, hak, hukuk demeden, çalıp çırparak ve devleti dolandırarak kısa zamanda köşe dönmeye kalkmasınlar. Yenen her bir haram lokmanın bizleri biraz daha cehennem ateşine yaklaştırdığını, manevî dünyamızı harabeye çevirdiğini, imanî ve insanî duygularımızı alıp götürdüğü gerçeğini onlarla
Yıllardır ticaret hayatındayız. Helalinden ekmeğimizi kazanmaya çalışıyoruz. Gün içinde bir çok insanla para ve fikir alışverişlerimiz oluyor. Müşterilerimizin hepsini sevdiğimiz söylenemez tabi ki... Ancak sevmesek de saygıyı yine de elden bırakmamaya gayret ederiz...
Özlüyoruz doğru kişileri ve davranışları... Halbuki yapılması gereken bu.
İnandığınız ve hakkında konuştuğunuz kişi ya da değerleri; önce bir araştırın, değerlendirin, sonrasında buna göre de karar verin. Bence tabi.
Bu yaştaki kız çocuklarının annelerinin davranışlarını daha iyi incelediklerine şahit oluyorum. Ve elbette çevrelerinde duran ablalarına! Onların saçlarına, makyajlarına, başörtülerine, hareketlerine, giyim tarzlarına kadar rol model alabiliyorlar.
Herkesle tartışma yapılamaz. Tartışma sabit fikirli, ön yargılı, art niyetli olanlarla, cahillerle, konu hakkında yeterli bilgisi olmayanlarla, inatçı, saygı ve edep fakiri kişilerle yapılmamalıdır. Yani kral aslanın dediği gibi eşekle tartışılmamalıdır. Aslında tartışmak çok da doğru bir eylem değildir. Çünkü; dostla yapılırsa; dostun dostluğunu azaltır, düşmanla olursa onun
Oysa,Soluk olmuştu nefessiz kalan millete bakışları. İnkılâplar, gayret ,kalkınma hamleleri; şimdilerde bir bir sattığımız İnhisar(tekel), Sümerbank onun yadigarı. Yok artık Kızılay’daki iğde ağaçları. Ankara gecekondu diyarı...
