"Yazmak, aslında kendinize 'bugün ne saçmalayacağım' sorusunu sorup, cevabını bulmaya çalışmaktır." - Terry Pratchett"
"Yazmak, aslında kendinize 'bugün ne saçmalayacağım' sorusunu sorup, cevabını bulmaya çalışmaktır." - Terry Pratchett"
Küçücük çocuklara hırsızlık yaptırıyorlar, anne ve babaları, biliyorlar ki onlar yakalanırsa fazla da ceza almazlar. Ama ya ahlak, ya onur, gurur, namus bunlar ne olacak. Bir kere ayaklar altına alındı mı tekrar onları kazanmak çok zor, hatta imkansız hale gelecek... Böyle olaylar yaşanır da keçilerim durur mu? İllaki
Neden insanlarımız kendi kabiliyetlerini geliştirmenin yollarını merak edip aramaz? Ya da neden insanlarımız kendi yeteneklerini geliştirip beslemek için yan desteklere ihtiyaç duymaz?
YZErich Fromma göre " İnsan, seven bir hayvandır." Sevmek, yine sevmek, ondan daha güzel bir duygu yoğunluğu var mı dünyada Bir insanı sevmekle başlar her şey diyor. Zülfü Livaneli bir şarkısında... Büyük Mutasavvıf Yunus Emre de Sevelim sevilelim dünya kimseye kalmaz. demiş. Bir anlayabilse insanlar dünyanın kimseye kalmayacağını,
Mert Başaran
Picasso'nun sözünden ilhamla, hayatın özünü sorgulayan düşündürücü bir metin. Gerçek hediyelerin illa parlak olmadığını, çoğu zaman acılarımızda gizlendiğini anlatıyor. Yeteneklerimizi keşfetmenin ve paylaşmanın zorluğunu, ancak verdikçe çoğaldığını vurguluyor. Hayatın "Ne verdin?" sorusunda saklı olduğunu ve bazı insanların, taşıdıkları derinlik nedeniyle geç açtığını hatırlatıyor. Sabır ve kendini keşif yolculuğuna
ben ele almış olduğum bu konuyu siz değerli okurlarımın bilgilendirilmesi amacı ile satırlara dökmüş bulunuyorum.
görüyorum ki insanlar bir başkasına hükmetmeyi marifet sayıyor bunun hoş bir durum olmadığını anlatmak istiyorum.
siz değerli okurlarım için hoşgörüyü anlatmakta olduğum bir yazıyı kaleme almış bulunuyorum söylemekten çekinmiyorum ben insana insanlığa faydalı olabiliyorsam ben kendimi o zaman insan olarak tanımlarım fakat insanlara insanlığa faydalı olamıyorsam o zaman ben insanlığımdan utanırım.
Bir kişinin zihinsel yolculuğunu anlatan bu içsel monolog, kendisiyle yüzleşme sürecini etkileyici bir şekilde tasvir ediyor. Karanlık sokaklarda dolaşan anlatıcı, kendi iç mahkemesinde "büyük ihmal" suçuyla yargılanıyor ve sonunda kendisini sevmeye, sınırlar koymaya "mahkum ediliyor". Metafora zengin bu metin, kişisel gelişim ve kendini keşfetme yolculuğunu derin bir şekilde
Sinan Akyüz
