"Bir kitabı açmak, dünyaya açılan bir pencereyi aralamaktır. — Mary Schmich"
"Bir kitabı açmak, dünyaya açılan bir pencereyi aralamaktır. — Mary Schmich"
Bir ucu yanık teknoloji mektuplarının son durağıdır ayrılık. Düşünürümde hep aynı yerde durur. Biten her cümlenin en sonunda. Biri başlar biri biter.İçimden ne kuşlar göçer oysa....
Son gidişin olur umarım eski sevgili diye el salladım ardından ona göstermeden. Çünkü her dönüşün beni de senin kadar yaralıyor.
Özgün yaratılmış bir edebi ürün genellikle kendi mekanizmaları oluşmuş ve bir ideolojik evreni olan, kabül ve red kuralları olan Avrupa Edebiyatı içinde yer bulmaz. Bunun için tek şansınız vardır: Ya aynı ideoloik paydada yer almak ya da kendinizi aşağı sınıfta görmek-göstermek.
Şairlerin toplum nezdindeki önemini ve zaman içinde layık görüldükleri olumlu ve olumsuz muameleleri işlemeye çalıştım...
Menzilsiz otobüs yolculukları yapıyorum senin için.Üç seyyah yol şeritlerine gömülüyor : gece,ben ve sen...
Aynadaki aksimi göz kırparken gördüm. Öylesine masum öylesine benim gibiydi ki.. Benim gibi dediğim her şeyi çok ötelerde buldum sonraları… Aynadaki… Lütfen sen de ötelerde çıkma..
Benden size bir dost tavsiyesi; bundan sonra yüzmeye kuyruktan başlayın. ‘Kuyruk’ deyip geçmeyin. Meğer kuyruk, postun en önemli kısmıymış. Kafa kesilmese de olur, yeter ki kuyruk kopsun.
