"Gelecek mi? Ben daha dünün taslaklarını bitiremedim ki!" – Franz Kafka (kurgusal)"
"Gelecek mi? Ben daha dünün taslaklarını bitiremedim ki!" – Franz Kafka (kurgusal)"
Genel de çoğu kişi yaz tatilinde kitap tavsiyesinde bulunur ama ben böyle düşünmüyorum. Çünkü bana göre kitap okumanın herhangi bir mevsimi yoktur. Okumak isteyen için yazın, kışın da pekâlâ kitap okunur. Hem, Borges; Ben kendi payıma hazcı bir okurum; bugüne kadar tek bir kitabı bile yalnızca eski olduğu
Sam Amcasının sevgili yeğeni Trampa Dayı neden bu kadar saçmalıyor, çözüyorum yavaş yavaş bunun saçma atan bir tüfeği varmış zamanın da kuşlara çok sıkmış saçmaları, evde de bir miktar kalmış o tarihte saçmalar, onları nasıl bitirecek Trampa Dayı, işte böyle saçmalayarak bitirmeye çalışıyor. Sam Amcasının kemikleri sızlıyor mu
YZ
Zayıflar ölürken, hayatları param parça olurken her şey olağan da, gücü olan kötülerin burnu kanadığında, kanatıldığında niye onları cezalandıranlar kötü oluyor?
Reşat Nuri Güntekin
duygu insanların kalplerinde yer bulan hayatlarında umumi değişikliklere sebep gösterilen yoğunluğun adıdır.
Yaşamak buysa, yaşayalım ama bu değilse, o zaman yaşamak neredeyse oraya gidelim.
Bu sözü ilk duyduğumda sevmiştim. Hala etkili bir söz olarak bir kenarda durur benim için. Çünkü sözün sahibi rahmetli Suzan Akay ile aynı duyguları farkında olmadan ben de hissederek yaşamışım. Benim de ne zaman
samimiyet, yürekten gelen duyguların dil ve bakışlar aracılığı ile göstermekte olduğu anlatım biçimidir.
Buraya kadar her şey güzel de diğer takımların başı kel mi? Kasımpaşası var, Sivassporu var, Antalyasporu var. Biz de menü istiyoruz diye ayağa kalkarlar ise ne olacak durumlar? Her takıma menü yapmaları lazım. Hatta ikinci lige kadar gider bu durum...
hüzün, insan ruhunda derin izler bırakan kalplerde kararmaya yol açan duygu yoğunluğuna verilen addır.
İnsan psikolojisinin derinliklerine inen bu metin, hepimizin içindeki 'kusursuz benlik' yanılsamasını ve kendimizi hep haklı görme eğilimini eleştirel bir dille ele alıyor. Fedakarlık ve iyilik maskesi altında saklanan bencilliğimizi sorgulayan, düşündürücü bir öz-eleştiri metni.
Vakitlerden Mayıs başları; yani baharın son demleri, yazın arifesi olmasına rağmen yüreklerde yaşanan sanki zemheriydi. Bahar sadece tabiata gelmişti, yüreklere değil. Bir millet amansız bir esaretle boğuşuyordu. Uçurumun kenarında asılı duran, ha düştü ha düşecek konumunda mahzun bir ülke vardı.
Memduh Şevket Esendal
