"Edebiyatın en acımasız eleştirmeni, okuyucunun 'ac"
"Edebiyatın en acımasız eleştirmeni, okuyucunun 'ac"
Yaşamak buysa, yaşayalım ama bu değilse, o zaman yaşamak neredeyse oraya gidelim.
Bu sözü ilk duyduğumda sevmiştim. Hala etkili bir söz olarak bir kenarda durur benim için. Çünkü sözün sahibi rahmetli Suzan Akay ile aynı duyguları farkında olmadan ben de hissederek yaşamışım. Benim de ne zaman
Hangi meseleleri mesele yapmayacağımıza gelelim ki meseleler mesele olmaktan çıksın. Trafik meselesini mesele yapmamak için bize mesele olan sarhoş araba kullananlardan, hızlı araba kullananlardan, kurallara uymadan araba kullananlardan kurtulmamız en büyük meselemiz olmalı bence. Ne dersiniz? Çok önemli bir mesele değil mi?
Bekri Mustafa güldürüyor...
Halay Başılık halayda en önemli makamdır... Öyle herkes halay başı olamaz, herkes halayın başına geçemez. İster de geçemez... Bu işe çok meraklılar vardır en başta... Bir kere halay başına geçmeyi düşünen adayların o gün cebinde beş on tane mendil bulunması gerekir... Olur ya biri düşerse hemen diğerini çıkartacaktır...
İyi de şarap şişesinde, votka şişesinde, bira şişesinde balık olsam niye dememiş bu Orhan Veli dostumuz? Yok, yok ben anladım. Rakıdan başka bir şey ağzına sürmediğinden belki de böyle bir dize yazdı. Sürekli şarap içiyor olsaydı, rakı değil şarap şişesi olurdu, balık olmak istediği yer...
Karaciğeri kargalar tarafından dahi yenilmeli ama gün sonunda zincirlerini dahi koparıp benliğini kabullenmeli
Bir
Gerçeklerden sıyrılıp hayallerde yaşamak mı, yoksa gerçekleri kabullenip hayallere hapsolmak mı? Bu soru uzun süre kafasını karıştırıyordu. Aslında bu soru aklından geçen yüzlerce sorudan birisiydi sadece. Fakat insanı nasıl da can evinden vuruyordu. Nasıl da Leylayı gözbebeklerinden kıskıvrak yakalıyor, müthiş sancılarla bir boşluğa savuruyordu.
