Ses, bir insanın yürek tınısıdır. Ses, karakterinin yankısıdır. Ses, tüm duygularının notasıdır. Bazı insanlar sesiyle döver. Serttir vurguları, acıtıcıdır tonlaması, kırıcıdır yansıması.
Bir de sesiyle seven, sarıp sarlamayan, iliklerimize kadar yumuşatan, içimizdeki denizi çarşaf gibi sakinleştiren, durulaştıran insanlar vardır uzağa gitmeye gerek yok mesela çok kıymetli değerimiz, milli sunucumuz, haberci, gazetecimiz Halit Kıvanç.
Keşke bu satırları kendisi yakınımızdayken yazsaydım. Bu pişmanlıklarımız maalesef hep var. Akıllanmıyoruz nedense. Sanki ölüm gerçeği yalanmış gibi. O kadar üzgünüm, üzgünüz ki.
Ruhunun güzelliği yüzünde, sesinin renginde olan asil, samimi, kaliteli, hakiki bir beyefendiyi kaybettik derken aslında ülkece böyle üstün vasıfları mütevazı bir kişiliğe katık eden çocukla çocuk olabilen, mesleğiyle tarih yazan bir ağabey kazanmışımız. Bunu hüznümün içine gurur sığdırarak söylüyorum.
Ulu önderimiz Mustafa Kemal Atatürk'ün sayesinde dünyanın dört bir köşesinden yurdumuza gelen çocukları misafir ettiğimiz 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı Halit Kıvanç ile bütünleşmişti adeta. Yazmakla bitiremem başarılarını. Spor, haber, magazin, müzik, sanat, edebiyat dünyası daha doğrusu herkes yasta.
Bizleri belki de en çok etkileyen her şeye rağmen yüzünden eksik olmayan o sıcacık gülümsemesi, içten bakan güzel gözleriydi.
Mekanı cennet olsun. Hepimizin başı sağolsun. Seni unutmayacağız Halit Kıvanç. Sesin bizimle, dualarımız sizinle.
