"4 Haziran mı? Ah, yine mi? Sanırım bu ayın tek iyi yanı, benim doğum günümden uzak olması." – Oscar Wilde"
"4 Haziran mı? Ah, yine mi? Sanırım bu ayın tek iyi yanı, benim doğum günümden uzak olması." – Oscar Wilde"
. Delicesine sevmek; kendinden çok sevmek ve sevgide sınır tanımamak… Gerçekten de böyle bir sevgiyle yaşamalı mı insan? Aşk için ölen sevgililer gibi mi olmalı? Fakat sevgilerin de bitimsiz olduğunu düşündüğümüzde göreceğiz ki kalbimiz başka sevgilere de açıktır.
Neredeyse her alanda gerçeğin yerini almaya hazır görünen "Dijital İlüzyon" gelecek yaşamımızı ne ölçüde etkileyek acaba...
Nesine yar nesine nesine sine sine yar sine sine yardı bana yar olan yar gitti kaldım yarım
hızla tüketilen kaynaklar, dünya nüfusunu mutlu etmeye yetmiyor, küçük bir azınlık mutlu, kalanların da mutsuz olması hesaplanıyor olmalı...
Öğretmenler:
Ordularımızın kazandığı zafer, sizin ve sizin ordularınızın zaferi için yalnız zemin hazırladı. Gerçek zaferi siz kazanacaksınız. Ben ve bütün arkadaşlarım sarsılmaz bir inançla sizi izleyeceğiz; sizin karşılaştığınız her engeli kıracağız.” (Atatürk)
Güneş içimizi ısıtırken Sibirya’nın soğuğunu işiten
güz mevsimini yaşarken gül devrini düşünen
Hazanın içinde sevgiyi hiç terk etmeyen,
Fetih günlerinde bile kin ve intikamını toprağın yedi kat altına gömebilen,
Sokakta titreyen bir köpeği gördüğünde içi titreyen
Dünyanın en uzun ve meşakkatli işidir insan yetiştirmek…Onun içindir ki bütün toplumlarda ana ve baba kutsaldır.Resulullah’ın kavliyle söylemek gerekirse “Cennet anaların ayakları altındadır.”
Tilkinin bile kestirme yolu değil en kolay yolu tercih edişi gibi. Benmerkezcil bir ivmeyle büyük tıkanışa doğru hızla ilerledi insanlık. Herşey tıkandı,üretimin önü bile kazanç sağlayanların tercihlerine dayalı olarak kapatıldı...
İnsanları sevindirmek için ille de pahalı hediyeler almanın gerekmediğine inanırım..Yeterki gönül alacak bir sürpriz yapın ! Ben de öyle yapıyorum..buradan herkese kucak dolusu sevgi ve saygılarımı gönderiyorum.
Yeni Yılınızı candan kutluyorum. 2005 yıl
Sev(m)iyorum kendimi sizin Sev(me)diğiniz kadar...
Gelecek; geçmişi yastık yapıp, geleceği saten parlak kumaşlardan örülü yorgan yapıp üstümüze çekeceğimiz güzelliklere tanık olsun hep. Umduklarımızı yaşayalım, yaşarken de tat alalım.
Yeni bir yıl daha, her yıldan bu yıla kahramanlıklar düşleyerek. Hattat gibi sade ve narin ince ince işleyerek hayatı. Kuytulardan metropollere çekerek huzuru. Sevmeyi severek öncelikle ve her karesinde tekrarlıyarak aşk belgeselinin metinini. Kaybolurken kadrajlara, düşerken amors durup kaybetmeyi anlamaya daha aklıma gelmeyecek şeyleri yapmaya.
Hepimizin gelecek ile planlar yaparız.Kimimiz korkarak kırılacağını bildiğimiz umutlarla geleceğe sarılır kimimiz çoktan pes etmişçesine yatarız.
Ben hep kendime karşı yapılan hataları başkalarına yapmamaya çalıştım.Bu bende büyük bir saygı duyma durumu oluşturdu.Sonra bir gece yalnız başıma elektiriklerin kesilmesiyle odamda düşünmeye başladı.Ben büyürkende hatalar yapılmış,geleceğim çizilirkende yapılmış
Bilgiyi ve kültürü çok kırılgan ortamlarda tutuyoruz. İskenderiye Kütüphanesi'nin uğradığı yıkımı unutmamalı, ve katlanarak artan bir hızla oluşturmakta olduğumuz insanlık kültürünü yedeklemeliyiz. Bu yazı dizisinde bunun biraz ütopik ama oldukça mantıklı ve yapılabilir bir yolu anlatılacak.
