Âdemin yasak elmayı yemesi, hafızalarda kalan yasak totem yiyeceğin ilahi ittifak adına delinmesini simgeleyen geçiş ritüelinin uzlaştırıcı ifadesidir. Âdem ve Hava ya da Dumuzi ve İnanna yasak olan yiyecek ayrılığını delmeyi simgeleyen, ittifak eden totemi mesleği sahibi geçiş dönemi gruplarıydı.

Köleci geçiş ritüelleri korunan eski müktesebatlar nedenle, haliyle yeni anlatımı çarpıtan yansımalardı. Bu nedenle önceden doğadan yansımalarla ifade edilen isim vermeler şimdi de üreten totem meslekli isimlerin aynısı benzer biçimde köleci sistem içinde de zikredilen anlatım ve kalıplardı.

Aldatma ve aldatılma tuzağı El mantığı içinde cari olan bir söylemdi. Böylece yasağı aşma zorunluluğu içinde yasak olan totem yiyeceği bir grup tarafında diğer gruba sunulması işiyle, seremoniye edilmişti.

Totem grup kendi totem dili içinde kendisiyle benzer ortamdaki her hemcins grubun bildiği bir yiyecek türü ile isimleşip, ayırt edici oluyordu. Totem dilinin hem grup içine hem grup dışına bir mesajı vardı.

Âdem totem adı yılan olan bir grup ya da grup temsilcisi kişi tarafından aldatılıyordu. Gerek Âdem gerek Yılan grup insancılığı ve grup temsilcilikler tekleşmiş yalınlaşmış giydirilmiş isimlerdi.

İnsanlar ittifak içinde iki isim kullanılıyordu. İsimlerden birisi totem grup aitliği olan İlahi isimdi. Örneğin, buğday totemdi ilahi grup adınızdı. Veya yılan totemdi ilahi grup adınızdı. Marul totemdi ilahi grupla sosyolojik totem grup adınızdı vs.

Köleci sistemin en büyük özelliklerinden birisi de sadaka kültürüydü. Sadaka kültürü ne totem dönem içinde ne totem meslekli ittifaklar içinde hiç bilinmeyen bir durumdu. Sadaka köle kişilere eşeğini buldurma hilesiydi.
Sadaka kültürü insanı aşağılayan, insanı minnet ve mihnet içine sokucu onur kırıcı bir durumdu. Sadakanın onur

Önce / Hinin biri / Köpeğinin ölüsünü koyacaktı

Tıpkı geriye doğru gittiğimizde "yumurtlayan bir tek tavuk örneği" bulamayacağımız gibi geriye doğru gidildiğinde bir tek insanımsı tür de bulamayız.
Geride yumurtladığı halde emziren bir tek değil birçok türler buluruz. Yavruladığı halde emzirmeyen birçok türler buluruz. Altı milyon yılın başlangıcında "birçok primatlar" biyolojik olarak şimdiki insana

Âdem hikâye anlatımı içinde anlaşıldığı gibi Âdem toprağı ekip dikme ve inşaat işiyle uğraşıyordu. Bu kolektif bilgi nedenle Âdem kolektif bir alanın rahleyi tedrisatından geçmişti. Âdem kolektif bilinçli, diyalektik akılcı bir kişiliktir.

Böylece kaygıları ve mağdurlukları baskın olan kişiler; köleliği ve kulluğu ile övünecektiler. Yalvarmaya başlayıp, yalvarmalarıyla; mülkü elinde tutma katılığı olan efendileri yumuşacıktılar.

Kişilerin kolektif kapasiteden koparılması mülksüz kişileri endişe içine düşürüyordu. Kolektif kapasitenin kolektif bilgi akışından yoksun kalan kişiler açlık gibi temel karşılanmaların günlük sağlamasını yapamaz oldular.

Zaten monarşi de bu bilinenler üzerine "farklı bir paylaşım" şekli ile inşa oluştu. Neydi bu farklı paylaşım? Kolektif emek eksenli iradenin pay ve paydaşlığı yerine; mülk sahibi iradesine göre paylaşmayı esas almaydı. Sistem kolektif özneleri mülklü olanla mülkü olmayanlar diye ikiye ayırdı

Musa öğretisinde de korkutma sindirme gibi Nuh tufanı motifi benzeri motifler burada da vardı. Sümeri sinek basması, Sümeri kan basması, kıtlık, suyun kan ve irin akması türünden iğrendiriciler Musa öğretisiyle Mısırın başına getirilen motif sel felaketlerdi.
Her baskıcı her haksız öğreti fiziki şiddetin yanında korkutma, sindirme

Bu bilgi ve teknoloji karanlıkta bırakılan kolektif organizmalı organizasyonun TERMAL izleriydi. Günümüzde termal izler değil teknikle, belli bir tarih bilinci olan akılla bile ölçülüyordu!

Niye minnet ve mihnetlesin / Mazinde kolektif sıkletin varken /

Yoksa gemisi karaya oturan(!) Nuh, gemiden çıkar çıkmaz bağ dikmeyi, şarap yapmayı sarhoş olmayı nerden bilecekti? Bunlar Nuh'un kolektif alanda arakladığı ve arakladığı kolektif bilgiydi. "El öğretisi" diye herkese yutturduğu bilinç düzeyi aslında kolektif kapasiteli bilinçtiler.

Kölenin / Efendisinedir methiyesi / Veresiyesiyle över öle öle

Ütopyalar anlatıp "Atlantis Ülkesi" gibi ütopyalar yazacaktı. Geçmişin kolektif anıları içinde kolektif kırıntılardan ne kalmışsa; bu düşünsel kırıntıların adeta "hologram yansımaları ile bezeli" olan söylemler içinde "altında bal şerbetinden, şaraptan akan ırmakları" söylediği beldeler ülkeler anlatılacaktı.

Yani totem alan içinde totemilerin duyguları da yalıtıma edilmişti (tecridiydi). Duygularınız sadece gruba ait olanlara gösterilen bir alakaydı. Grubunuz dışındaki hemcinsleri avlayıp yiyebilirdiniz!