Çirkinlik hopub canmıza pak etmir hamamım,
Çünki qarışıb bir birinə halal-haramım.
Vaxt vardı ərik vardı, salam əleyk də vardı,
İndi nə ərik var, nə də əleykə salamım.
Mən ümüd edirdim seçilər xalqın inamı,
Çox heyf, çox əfsus ola puç oldu inamım.
İndi çoxu sabunla sürür ömrünü əhsən,
Həm şair,həm həkim,həmi alim,həm avamım.
Vəzifəliyə qanunu pozmağda izin var,
Sadə xalq üçündür ancaq nizam-intizamım.
Biz qiyamı dillə yox, əməllə etməliyik,
Çox istədik amma hələ olmayıb qiyamım.
Haqqdan və ədalətdən əsər yoxdu cahanda,
Allahdan istəyək zühur eyləsin İmamım.
Cəhd eylə yazginan Həbiba millətin üçün,
Bəlkə yatan ürəkləri oyatdı kəlamım.
8 Dekabr 2003, Berlin.
