Şiir > Yeraltı
karamsar
Sen Hiç Uçurum Yuttun Mu
yolları ayırmışlar / çizginin ötesinde izlediğim / bu kendi filmim
karışık
Blanch
her yazının tarihi noktası konduktan sonra başlar. / Milli buhranın kabız insanı nokta
olumsuz
Yüzyılın Yalnız İbnesi İçin;
Derin yerlerine kaçmış bıçak darbeleri / Uyduruk metinlerden seçme mutlu son hikayeleri
olumsuz
Kıyıdaki Top
İçinin en güzel yerlerine düşmüş izbe kirleri / Kırgın çocukluktan kalma ikinci el
karamsar
Kornalar Bizim İçin Çalıyordu.
Bizler ne orta ölçekli insanlardık ne de hissi kabarık bakireler... / İnsanlık trajedisinin
olumsuz
Budala Sevişgenlik
Şimdi talan edilmiş yurdun göçemen bir çocuk bakışı gibi bendeki beklenti / umut
üzgün
Gerçeklik ve Kehanet...
Duygulara ram oldum mantığa haram oldum, / Akla beylik verince ilhamımdan kovuldum.
üzgün
Cenazesinde İmgelerimin
bir veremin kucağında, hasta telli kadın / tutsak misali, vuruyor bağlamına hülyanın.
olumsuz
Saks ve Bilindik Kimse
belli sahnelerini hayatın, şekilli yerlerini / bilmeli ona göre açık vermemeliyim. öğütlerime
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku