"En iyi edebiyat, okuyucunun 'Bunu ben de yazabilirdim!' diye düşündüğü, ama asla yazamadığı edebiyattır." - Oscar Wilde"

İsimsiz 1

.

yazı resim

Bakır telde yoğunlaştı ince kan elektrik
Kızıl yumruda pıhtılaştı özgürlük öksürüğü
Hayat girdaba dönüştüğü zamana tosluyor
Cenahlarda akan iril yuvarlar sekiyor
Ve ateş yayılıyor ince küllerinden bulanık dumana
Bir daireye hapsediyor kendini beden
İçte alevler kaynıyor
Dışta vahşi et çiğ/damlası
Tende tüyler ürperiyor, sallanarak ayakaltına
Derin bir üflemeyle kanatlar param parça
Elçi eli boş dönecek arşın huzura
Ruh bedenden önce kaçtı çünkü savaş alanında
Karanlık sarıp sarmalamaya geldi mağlup cesedi
Gözler seyirsiz kalacak bu ıssız sahrada
Beyhude hakikatler anılarda gezgin küheylan
Dil güzaf, bir zincir gibi dolanmış boyunlara
Titreyince ölümcül beden
İki ayağa kapanır ketum pençeler
Dahi sonlanır damarlardaki elektriğin çırpıntısı
Boşalır ilikler, kaybeder hayatın ışıltısı
Yılgınlık sonsuz bir kavgayı umarken
Ebedi bir boşluğa yuvarlanır suskunluk

KİTAP İZLERİ

İnsan Olmak

Engin Geçtan

Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön