Şiir > Toplumcu
üzgün
Albız Alsın Canımı
Defterini dürdüm sevdamın / Senden gidişimle başlamıştı / Sancılı, kanatarak
olumsuz
Kıyısızlık
kimsenin gözünde değildi kendi yenilgilerinden başkası / en berrak sularımı taşırken yangınlarına
karamsar
Yola Düşmeliyiz Sevgili
Çapraz ateşlerde tutuyor bu kent bizi. Vurulunca / Düşemiyoruz. Düşünce kalkıp gidemiyoruz düş
karışık
Rezzan
\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*\*her hayât imgeli bir şiirdir / Örtüşen sorular var:” Toprak neden âzürde? ”
olumlu
İnsana tanımlama
İnsan umutlarıdır yarınlarında, / Yarınlarında yaşadıklarıdır, / Yaşadıklarıyla mutlu olandır
umutlu
Mahpus
***Mahpuslarda yaşamışız bizler.*** / ***Bedenimizde;*** / ***Ve bedenimizi saran mahpuslarda,*** / ***Ta derinlere itilmişiz*** / ***Yüreğimizin
üzgün
Sefasında Akşamın Bak Ne Diyeceğim Sana
güçlenmiş dertleriz biz, / en yakınımıza dönsek bile kendimizi görmeyiz. /
karamsar
Gaza Şehitlerine
Ne kıyametler yaşadı bu insanlık / Ne kıtlıkları göğüsledi yara bere içinde