üzgün
Siz Bilmediniz
dünyanın bütün karanfillerini verin ellerime / al kızıllığında yeniden sevecegim /
Şiir > Toplumcu
umutlu
Anlatabilseydik Düşümüzü
Sahipsiz yıldızlar bulup göklerden / Göz kırpmak ve düşürmek avuçlarıma her birini
karışık
Kareografilere yüreğim alışkın
Birbirine sarılan tarih kaçkını bakışlarında, / Gerçek dışı yaşanan haykırışları getirir,
üzgün
Dersim Uzak Kürtçem Yarımyamalak
Sizin oralarda çocuklar ne renk doğardı bilmem. / Esmer diye duymuştum
üzgün
Biz Aynı Kavalın Ritmiyiz Ümit
artık çıkıp gidiyor boşluğunda / üstüme yuvalanan ağrıma gidip /
üzgün
Çaresizce Beklemek Yok!
Bulutların kederinden ağladığı bir sonbahar akşamı, / dolaşırken bir mayıs sokaklarında.