"Okur ölmeden önce bin hayat yaşar. — George R. R. Martin"

Şiir > Sürrealizm

üzgün

Vuslat

VUSLAT / Geceler hoyrat, / Karanlığın elleri öylesine kocaman ki…

nostaljik

Güz

yürüdüm yanından / yürüdüm bitti taş duvar / salkım ayazları

nostaljik

Ma - Malı

Çok ortada kalmış eşyalarımız. / Dağınık,isimsiz dökülmüş boyası artık sehpanın. /

üzgün

İhtimal

İçimdeki nar ekşisi sokakları eziyorum / adını bilmediğim tanelerle /

karamsar

Nisan

Dumanın havadan ağır, / Hapis dört güneş arasında, / Ellerin

nostaljik

Virgül

kendini kendinden doğurdu sonra / öyle ki / salıncaklar kuruldu

Başa Dön