Şiir > Sürrealizm
umutlu
Gün Doğuyor Karanlığın Üzerine
Karanlığın içindeyim. / Gözlerimi açamıyorum… / Karanlığın gardiyanlarından korkuyorum,
karışık
Asansör
zamanı dilimleyip, hazırda dilimlenmiş ruhuma serpeliyorum / her parçaya; bir parça şizofren yalnızlık
olumlu
Hayvanat Bahçesi
Bütün dolapbeygirlerini kurtardım / boyunlarındaki dikenli iplerden. / Heryere gidesim
karışık
Böyle Kávi Bir Gecede
bir gök yangininin ates parcalari gibi / sirayla düsüp yildizlarin herbiri
üzgün
Ataerkil Bedenimin Anaerkil Ruhunda
Yokluğumun temel atma törenleri / Sarıyor genel-geçer anlamsızlıklar gecesi bedenimi, /
olumlu
Dokuz Gezegen Dokuz Tanrı
Kainatın ötelerine doğru / uçuşlarını seyrettim. / Varlığınla bin yıldızlı
karamsar
Adam, Oğlan, Elma, Fener...Ona kadar sayacağım saklan!
Eşkenar dörtgenin kusursuzluğuna özenen / Kıskanç ve çığırtkan bir mide yanması
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku