Şiir > Sürrealizm
üzgün
Nefesimin Ucunda Canım Atıyor
Kesiğinden kan akmaz ... / ... yürektir bu. / Yarasını saramadığım.
karışık
Sevgili Bridget,
Sevgili Bridget, / Artık suya dikiş atan bir aklın sessiz pelerinini kaldırma vakti!
belirsiz
Ay! Şiiri: Serenay Özkan: Viata
Ay çok saf, parlak ve yalancı / Parlaklığı çalıyor kan kırmızısına
karamsar
Ruhun Belgesi Düştü Pencereden
Kendiğilinden başlar / Resimler camlara tek tek söverken / Buğu
nostaljik
Terzinin Korkulu Rüyası Kör Makastır
başvuruda bulundum bir yalnızlığa … / … sormadan / kapıdan kovuldum
üzgün
Ölürken Cezayirmenekşeleri
yırtılmış yanağından akar sütü frenkincirinin / gözsüz ağlar / çığlık
nostaljik
Şemsiye
Her sabah, / İlk ışıkla beraber / Toplar şemsiyesini / Uzakları görelim diyegece...prefix
duygusal
Boşalmak İçin Sıraya Giriniz
Sakin bir adam önünde kemik renkli bir kadın siyah rujlu / Ahşabı ter
