Şiir > Pastorel
karışık
Üveyik
Umut küçük bir kutuda yaşama açılırken pazarda / Kanatlarıma yüklenen güzelliği uçurur gözlerin
olumlu
Bin memeli Kybele!(Bozcaada'nın bağlarına)
Yeşil yataklarında / Miskince uyuyan mor salkımlar / Bereket doldurur
nostaljik
Yolların uykulu türküsü çalıyor kısa dalgada
Paris metrosundaki hüzünlü keman / İçimde kendi şarkısını söylüyor /
nostaljik
Sen Hiç "Hiç Kimse" Oldun Mu Kendine Sevgili?
Sen hiç "hiç kimse" oldun mu kendine sevgili? / Ya da kimse seni
karamsar
Uçuşa Geçeyirum,
Uçağa bineceğum yıllar sonra ilk defa köyüme gideceğum... / Otuz yıl geçti lakin,
nostaljik
Yaprak Dökümünün Habercisi
Eylülü ben çağırmadım / Güz koluna taktı o getirdi / Sözleşmiş gibi hüzünle / -----------------------
olumlu
Anlayacaksın beni.
ANLAYACAKSAN BENİ! / Ateşlerin yalazlarında gör beni, / Göreceksin... gözlerinde
nostaljik
Düşün ki
Düşün ki / Farklı yönlere giden / İki tren penceresinden / gördük birbirimizi. / Ne
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku