Su, en çok ellerini seviyor gün içinde.
Parmaklarından geçerken kendinden geçiyor.
Seherlerde gül yüzünü öpüyor,
Çiy damlası incecik yaprağında kelebek.
Güneş doğuyor,
Ölüyor çiy.
Yine ellerine düşüyor su…
Büyüyor gözbebekleri suyun avuçlarında.
Düşleri taze sürgünler veriyor.
Dudaklarına götürsen avuçlarını.
Su çıldırıyor…
Su, su gibi akıp gidiyor çakıl taşlarının arasına.
Sen avuçlarımdan kayıp gidiyorsun.
Bir sırlı zamanda akşam oluyor.
Su en çok ellerini seviyor gün içinde…
Ankara,14.04.2010 İ.K
