üzgün
Ruhumun Sessiz Melali, Yüreğimin Hicran Payesi!
Evet, artık gülemezsin, hüzünlüsün / Temaşa eden yüreğin en elim kederisin, yadedilen çaresin
Şiir > Öyküsel
nostaljik
Eski Bir Çay Hikâyesi
Dökülür bazen alnına saçları Leylanın. / Sulara tarifsiz akşamlar iner. /
olumlu
Efsane Çay Zamanı
Bir sükunet zamanı aralanır naz ile. / Berrak gamzeli peri duru şarkılar söyler.
üzgün
Yaralı Bir Atım
Yaralı bir atım; sarkar bacağım kuyruk misali / Yapayalnızım; kurtlar, çakallar bakar gözüme
nostaljik
Su Özünde Saklı Haz
Su özünde gülümser efsaneye dönüşür. / Dudağa her değişte yaşatır nice hazlar.
olumsuz
Yadettiğim Bir An, Ruhuma İşleyen Zaman!
O an çok çaresizdim / Suskunluğa mahkûm olacak kadar halsizdim /
karışık
Dengesiz
Bir fahişenin Zoraki sevismesini andıran bir ruh haleti içerisinde bakinirken dünyaya / Kurbanlık
üzgün
Aklıma Geldikçe İçimi Sızlatan Bir Acıydı!
Sendelediğim yıllardı! / Sevgili babam, takatinin son demlerini yaşıyordu! /
olumsuz
Oy Koparmak
Oy koparmak / Önyargı, yalan, tevil yollu haberler de bazen basınında geçer akçe
karamsar
İşini Doğru Bilenler
İşini doğru bilenler / Şehrin kenar çizgilerinde kayboluyor / Çatıların
KİTAP İZLERİ
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk
Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku