Şiir > Öyküsel
karamsar
İşini Doğru Bilenler
İşini doğru bilenler / Şehrin kenar çizgilerinde kayboluyor / Çatıların
üzgün
Aklıma Geldikçe İçimi Sızlatan Bir Acıydı!
Sendelediğim yıllardı! / Sevgili babam, takatinin son demlerini yaşıyordu! /
üzgün
Toprak Ol
Seni toprak ettiğim güne uyanayım, / Gözyaşlarım yapraklardan süzülsün, güneş olsun dermanım.
nostaljik
İstediğin Yere
Sabah ezanıyla kalkardım. / Giyinirdim işçiliğimi, / banliyöyü kaçırmamak için
olumsuz
Yazık, Çok Yazık, Hala Bakıyor Alık Alık!
Yıllar silemede zihnimden ve yüreğimden / Elim bir hadiseydi yaşadıklarım ve kalbimin şahitkil
olumlu
Ben Olmasam, Olmasam Eğer Ben?
Sevgi tohumlarını ben ektim" dedi Güneş / "Umut tohumlarını de ben ektim
üzgün
Gönül Dil-i Hal, Sükut Etmiş Melaldir!
Belki hiç şahit olmadın / Karanlığın loş edasında nefeslenir ve sessizce adımlardım