"Kütüphane, sonsuzluğun küçük bir modelidir. — Jorge Luis Borges"

Şiir > Deneysel

karamsar

İmdi/r

Çakar alınmamış kemikler üstüne / Hölderlinin üstünde yeşil kaput /

nostaljik

Uykum Var

Uykusuzlukça saçmalamalar.. / Ben uykusuz bir çocuğum bugün / İçinde

üzgün

Çekilce

çekiliyorum tamam bu tamam / hınç almış dünyanın gözünü /

karamsar

Turkuaz

Bürüdü otlar, / Sofada kelebek artıkları, / Uçuştu tel tel,

üzgün

Çocuk

ben babamı severim / babam da beni / babam annemi

üzgün

Seni Unutacağım...

**Sana bakıyorum... / Yaşanmış bir aşkın izlerini silmeye çalışıyorsun içinden. Ürkek bakışlarınla gizliyorsun acıtan

üzgün

Sonra...

Ah o tutunulası dallarım. / Ah yokluk gecelerim. / Ölüp

karamsar

Kumar

Geceye attığım zarlar boş geldi, / biri siyah bir karoydu, öteki yalnızlığı giymiş

nostaljik

Fark Eder

Eğer gözlerine dalmamış olsaydım / Ellerine dokunmamış / Sesini işitmemiş

Başa Dön