Şiir > Deneysel
karamsar
İnsanlığın Sessiz Ölümü
Aşk gözyaşıyla silinir bir gülün delişmen hafızasından / Her yağmur damlası rahmet taşır
nostaljik
Ay Sevişmeleri
eski bir ay mıydın ansızın odama doğan, / yavuz hırsız edasıyla camı tıklayıp
üzgün
Her Defasında Yeniden Yeniden Yaptım
yalan dolu avuçlarım / yanlızlıklar dolu ceplerim / kırıklıklar dökülüyor
karamsar
Afedersiniz, Bana Yalan Söyler Misiniz?
Afedersiniz / Siz, evet evet, size diyorum / bana yalan
karışık
Suyun Ağzından Suçunu İtirafı
SUYUN AĞZINDAN SUÇUNUN İTİRAFI / Ben güneşin ilk düştüğü doruklarda yaşar,
karışık
Bil, Al, Ver,
BİL, AL, VER, / İçimdeki egonun patlaması ve başımın ağrısıyla çıktım evimden dışarı.
karamsar
Maada\*
Kurtulmanın vakti geldi sessizlikten / Ruhumuza giyip çıkardığımız düşleri satmalıyız /
olumsuz
Doya Doya Yaşa
Gözlerimi karanlık dünyaya açtım / Bana sorulsaydı, gelmek istemeyebilirdim /
