Şiir > Bireysel
olumlu
Türk İnsanımın Hayatı Bu
\-------------------------------------------------------------------------------- / Düşünceler insanı sarsar durur / Bir kız düşünür,
Keşkelerimle vedalaşırken
Bugün yavaş yavaş öldüğümü hissettim. Sanki sonun başlangıcı gibi. İnsanın dünyadaki günlerinin sayılı olmasını bilmesi kadar
üzgün
Bana Sor
Yağan yağmur damlaları misali içimden ağlamaklar,gözlerimden yaş gelmiyor... / Kurumuş gözlerimin yaşı,tek içimdeki
olumsuz
Çetele...
Adı ile seslen siyah araba..ısırıp döndürür seni haraba / araba çalıştır yahut itele..
üzgün
Siyah
Efkarımı saldım sulara, sular siyaha döndü. / Geçtim çamurdan çirkeften, gece sabaha döndü.
üzgün
Bu Hüzne Yakışmıyor Yüzün
Gözlerin okyanus derinliğinde cümleler kuruyor / Noktasını yağmur yüklü bulutlar koyuyor her defasında
düşündürücü
Herkes İnsanı Savunuyor
Yazılanlar çizilenler, filmler, söyleşiler insanı savunuyor. Öyle belirli bir insanı değil. Herkesin kafasında bir insan portföyü
