"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."
Büyüklerimiz, dedelerimiz, ninelerimiz, toplumda bir aksilik gördüler mi Huuuuu başımıza taş yağacak kız taş yağacak. diye birbirlerine sitemlerde bulunurlardı. Tabi ki başımıza bir yerlerden taş yağmazdı gerçekte, mecazi bir anlatımdı neticede bu durum...
Evet, Harb, ciddi bir ilim adamı; onun için sempatiler, antipatiler önemli değildi; hakikat önemliydi. Arap kaynaklarından Osmanlı-Arap ilişkilerinin gerçek durumunu günışığına çıkarmanın güçlüğünü görmüş; çünkü Osmanlıyı karalama esasına dayanan peşin hükümle kaleme alınmışlardı.
Ordumuz, Türk birliğinin, Türk kudret ve yeteneğinin, Türk vatanseverliğinin çelikleşmiş bir ifadesidir.
Arthur Miller Cadı Kazanını yazdığında Amerika McCarthy dönemini yaşıyor ve komünistler girdikleri inlerde bir bir avlanıyordu. Daha bir yüz yıl bile geçmeden yeni bir cadı avı başladı ve hepimiz bu avın Müslümanlara yapıldığını yakinen biliyoruz!
Biz kültürsüz dediğimiz zaman, mutlaka okulda okumamış olanları kastetmiyoruz. Kastettiğim bilim, gerçeği bilmektir. Yoksa okumuş olanlardan en büyük kültürsüzler çıktığı gibi, hiç okuma bilmeyenlerden de gerçeği gören gerçek bilginler çıkar. 18. 03. 1923, Tarsusta Çiftçilerle.
Hiç bir şair veya şair adayı şiir yazmaya para kazanmak amacı ile girmez, yazmanın ve okumanın hazzı başka bir duygu ile ölçülmez. Geçmişin yaşamış büyük şairlerinin hayatına bir bakın, hep yokluk, bazı zaman cezaevi, kimi sürüm sürüm sürünmek ile geçmiştir... Lakin şiirleri uzun yıllardır dillerden düşmez, beste olur,
ir kişi, siyasi oluşum, toplum ve düşüncenin, emperyalizmin her türüne karşı olabilmesi için, önce kendisini tüm ırkçı düşünce, tutum ve davranışlardan arındırması gerekir. Irk ve sömürücü düşüncelerden arınmamış her yapı, emperyalist heves peşinde koşandır. Bu ister büyük isterse de küçük çaplı olsun düşüncede yaşaması, emperyalizmin uşağı anlamına gelir.
Bu yazı, Nebimiz Muhammed'e atfedilen ayak izi kabartmalarının tarihsel gerçekliğini sorguluyor. İstanbul'dan Kahire'ye kadar birçok dini mekânda sergilenen bu eserlerin, Nebimiz Muhammed'in vefatından yüzyıllar sonra üretilmiş olması, otantikliklerini şüpheli kılıyor. Yazı, dini miras alanında hakikat ile kurgu arasındaki belirsiz sınırları ele alarak kültürel inanışlarımızı sorgulamaya davet ediyor.
Gerçek ahlak ve namusun kültür olarak kavranmasında, hiçbir insanın kütüphaneler dolusu kitap okuyup eğitim almasına gerek yoktur. Tek yapılması gereken şey, varlıkların adaletli paylaşımı, kadın erkek eşitliği ve evrensel ahlak namus değerlerinin her toplumunda uygulanmasını mecbur koşmaktır. Bunu yapmayan toplum, devlet ve birey insanlıktan uzak canavar demektir.
Türkiye'de yazarların kime hizmet ettiğini, neden gerçek kalem sahiplerinin yazar olmadığını gösteren bir yazıdır aynı zamanda. Hatırlarsanız Amerikan Büyükelçiliği'ne yapılan saldırıda Hürriyet yazarı orada yaralandı. Peki sorarım size, o yazarın büyükelçilikte ne işi vardı? Hiç şüphesiz ki gazeteciden terörist olmaz; ama ajan olur.
