"Yazmak, aslında ölüyü diriltmek gibidir; sadece herkesin bir kez daha katil olmasını sağlamak için." – Kurt Vonnegut"
"Yazmak, aslında ölüyü diriltmek gibidir; sadece herkesin bir kez daha katil olmasını sağlamak için." – Kurt Vonnegut"
Harflerin ışığı çayın buğusu ile karışır hayalimizde. Buğulu kelimeler, efsane cümlelere yol bulur yudum yudum. Her paragrafın nazlı teması olur çay. Çaydanlık ve demlikten huruç eden gizemli hâller bardağın sinesinde tebessüm gülü olur billur misali açar. Bir renk ve ahenk seremonisi başlar tam da bu demde.
Konu önemli, ben aşı yaparken de mutlaka yanımda Esra Enjektör adlı hemşirenin de bulunması şarttır. O olmadan ben kesinlikle aşı yapamıyorum, aşıya ve kola konsantre olamıyorum... Sade o da değil bir de İdris İğneucu adlı erkek hastabakıcımızın da yanımda olması lazım... Esra Enjektör ve İdris İğneucu'da en az
Çayın suyla buluşması nice güzelliklere vesile olur. Çay adı verilen has bitkinin özündeki renk ve ıtırın suya çözüldüğü andan itibaren bir seremoni başlar. Suyun azizliği daha belirginleşir adeta ben burdayım der. Işıl ışıl, pırıl pırıl tebessüm bereketlenir. Zamanın mekanın güzelliğinin ayrımına daha iyi varırız.
Zenginin malı züğürdün çenesi yorar sadece derler. Biz de züğürtlüğümüz ortaya çıkmasın diye üç beş kelam edelim dedik, hepsi bu. Bana çıkmazsa gidip boğaz köprüsünden kendimi atarım, diye bir cümle kurmam asla, ne yapalım çıkmazsa çıkmasın. Çıkmazsa tüh gazino kapatıp da oracıkta bir milyon lirasını arkadaşlar ile beraber
Behçet Necatigil (Mehmet Behçet Gönül)den ilhamla söyleyeyim bazı aşklar nasıl bazı yaşları beklerse kimi dizeler de anlaşılmak için bazı zamanları bekler imiş
Tanrıları ve insanları yaratan sen, kutsal ve ilahi sayı. Engin ve saf birlik ile başlayan kutsal rakamı, kutsal rakamı 4 gelinceye kadar, hepsini yaratan, hepsini içeren, hepsini bağlayan, ilk doğan, asla vazgeçmeyen, asla yorulmayan, kutsal 10a
Bu duayı yaptıktan sonra üçgen üzerine tapınmak, ona inanmak ve
O yıllar, müthiş bir bavul turizmi de vardı Mağusa’da. Sokaklar, ticarethaneler hep insan kaynıyordu. Ellerinde bavullarla gezenler, köşebaşlarını mesken tutmuş bavul dizenlerle doluydu. Görüntü olarak belki hoş olmasa da en azından insan kaynıyordu. Canlılık vardı. Mağusa’nın bu günkü hali, doğrusu o günleri bile aratıyor...
Bunun dışında
Bütün doğrular ve yanlışlar oldukları yerde duruyor. Onlara farklı anlamlar yükleyen, sürekli hareket hâlinde olan biz insanlarız kuşkusuz
Hafızanızda iyi anılar bırakacak öğretmenler girsin hayatınıza..
💐
çocuk; hayatımızda en güzel yere sahip olan, dünyamızın bir çiçek bahçesi haline gelmesinde en önemli rolü oynayan kıymetli varlıklarımızdan bir tanesidir.
