Nefes almak hayat belirtisidir
Yaşamak içinse hayatın içinde olmak
Ve hissetmek gerekir
Ne mi oldu?
Nefes alıyorum
Önemi yok...
İçim içinin yerini hiçliğe bırakırken
Giydiğim siyahın da siyahı bir boşluğu
Üzerine çekti kalbim
Rüyalarım hep aynı yerde
Anılarım bir otobüsün içinde hızla uzaklaşırken
Sevdiğim tüm insanlar uzağın da uzağı bir yola girerken
Sen...
Elimi uzattığım son umut
Evet ben hayalleriyle yaşayan bir çocuktum
Sevdiği adama aşklar doğuracak kadar
Şiirler büyütecek kadar
Her kadın kadar çocuk...
Duyduğuna inanacak
İnandığına bağlanacak
Ve bir o kadar yorgun...
Yaralarımı tek tek gösterdiysem
"Dur gitme..." diye kelimeleri yollara döktüysem
Çok çok gurursuzluk say
Ben sadece sözlerini sayarım
Aşkın acı tarafı ağır basar
Unutmuş olmalısın
Mutluluktu aradığın
Şimdi farzet ki zincirlerinden kurtuldun
İçin bunca kalabalıkken yalnızlığımı zaten anlamazdın...
