Uykusuz gecelere yoldaş ağır adımların yüküne sessiz kaldırımlar... Duyduğu, gördüğü, sustuğu... Sırtına vurulan 38 numara kırbaçların yankılanması; kesik ıslık sesleri.... Eksik nokta neresi? Anlamaması mı? Anlatamaması mı? Hayatın zehirli kırbaçlarına susmuyorum ama!
"Bozuk satıh"; aralarında, tekerlek üstü koltuğun; mide bulantımıymış hayat... Hız kontrolünü sağlayamadığında kusmuklarını etrafa saçtığın... Üzerinde bıraktığı sersemlik; etrafa saçtığı pislik ve koku... Ya o utanç verici bakışlar! Ayıp mı ? Zehirlemesinden korktuğun asidi dışarıya atmak... Midem bulanmıştı oysa! Susmasanıza! Siz gördünüz halbuki! Gördünüz dimi suçun zeminde olduğunu? Hız limitini aşmamıştım ben! Tanıklar sustu yine... Günahım ne peki? Karar kimin?
