"Bir klasik, söyleyeceklerini söylemeyi hiç bitirmemiş kitaptır. — Italo Calvino"

Şiir > Yaşam

düşündürücü

Bedeniz

Balık, denizi toprak sanmış. / Ve köstebek, toprağı deniz /

üzgün

Yosun

kaldırım taşları arasında / yeşeren yosundu hayatım / ayaklar yüzünden

karamsar

Nöroleptik Çınlama

Gün biterken olağanın dışına çıkmış anların ölümüyle ,damağımda anlamın tadını alıyorum.Gerçeklik duygusunun bende bıraktığı iz bir

nötr

Tren...

Ağlamak ile başladı, / İlk nefes ilk çığlık, / Emerken

karamsar

Ölü - Diri

öylesine ölü ki güzel bedenler / kurtulmak için anahtarı yutmuşlar /

karamsar

Toplanış

Ütopik bir düşün eşyalarını topluyorum şimdi,hazzı bulacağım yerde,içe kapanıklığa yakın kalabalıkla zenginleşmiş yaşantıda alacakaranlık deliliğe zorluyor

olumlu

Tutku

Savaşın bile sevişir gibi olsun her daim. / Tutkuyla tırman bütün ağaçlara dallara

karamsar

Hayat

Ne güzel kelimedir ‘hayat’ / Gelir geçer de anlamayız /

Başa Dön