kaldırım taşları arasında
yeşeren yosundu hayatım
ayaklar yüzünden
ne boyum büyüdü
ne de çiçek açtım...
evi oldum
solucan ve karıncaların
humus koktu sevincim
kimselere anlatamadım
eskiyen zamanla birlikte
eskiyen taşları yeniledi
yenilenen kaldırım işçileri
çöpe atıldım...
çöp bendim
çöplükse ellerindi
bırakamadım...
