"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"

Şiir > Yaşam

üzgün

Doktor

Aşkı bilmez birini her dem severek / Sevdanın okuyla harlanır yürek

karamsar

Gaziler...

Yatsı namazından sonra soyunurduk pijamalarımıza / Prefabrik bir koğuşta, bilinmezden gelen Ay’ın çıplaklığında…

olumlu

Çaydanlık

Süzerken gözlerinden güneşi ılık ılık, / Dışı is bağlasa da içi berrak aydınlık.

nostaljik

Sihirli Ayna

Sihirli aynada belirir tanıdık yüzleri, / Evlerimize misafir olurlar geceleri gündüzleri,

nostaljik

Eski İstanbul

Canım eski İstanbul / Kandırırdı herkesi suya / Fesli,cepkenli şerbetçisi

üzgün

Kim Anlar

Yere düşmeden tutabilir misiniz / göz pınarlarımdan düşen göz yaşlarımı /

Başa Dön