AYNALAR
Oturdum koltuğa saçlar tarandı
Kesildi yüzüme sanki kar yağdı
Maziyi anarken gözler ıslandı
Sandım ki aynalar, bana ağlıyor
Kalbime yalanlar söylesem bile
Gözlerde görünür saklanan hile
Yüzümde kırışan çizgiler bile
Sandım ki benimle, alay ediyor
Ömrümü harcadım sevgi uğruna
Ağarttım saçımı onun yoluna
Kendimle gelince burun buruna
Sandım ki gençliğim, beni arıyor
Kardelen gibiyim karlar altında
Huzuru aradım cennet katında
Ömrümü harcadım zaman yatında
Sandım ki bu dünya, bana kalıyor
Ağaran saçlarım yere düşünce
Aynada kendimi böyle görünce
Tükenir bu ömür günü gelince
Sandım ki kış geldi, karlar yağıyor
YALNIZ KALEM/A.Y.
