"Dil, varlığın evidir. — Martin Heidegger"

Şiir > Yaşam

üzgün

İltica

Yağmurdan önce gel, pencerem açık / Gör, kalbimde kuşlar çığlık çığlığa

nötr

İnsan

İnsan mutlu olmaya görsün. / Havalara uçar kuşlar gibi. /

karamsar

Kan Çiçekleri

KAN ÇİÇEKLERİ / ........................"Ruslar Bakü'ye girmişlerdi" / Geliyorlar,

karamsar

Mendil

Yaşamın ortasında kalmış / Ne geçmişi hatırlıyor, / ne yarınlardan

umutlu

Yaşamın Ortası

Durmuş öylece kalmış, / yaşamın kıyısında. / Uzatmış ellerini,

üzgün

Veda

Veda, / Gideceksin biliyorum / Tabakamda ki son sigaramdı sana

nostaljik

Beyaz Yıllar

Saydın mı sen hiç gökyüzündeki yıldızları tek tek. / Elinle dokunmak istedin mi

olumlu

Bayram Çocuğu

Varsın olmasın artık yaşın dört yada beş / Elbiselerin yeni, ayakkabıların istediğin renk.

düşündürücü

Ne Kat Ne Pencere

Başın önemi yoktur uzattığın pencere hesaba katılınca, / Çünkü bilemezsin ne göreceğini,

üzgün

Neh

Ben sanmıştım ki, / O bensiz asla yapamaz / Başkasını

üzgün

Prozac

Kusasım gelir akşamları, / hep o ıskaladığım hayatları. / Konuştuğumu

Başa Dön