"Kelimelerin bittiği yerde şiir başlar. — Joseph Brodsky"

Şiir > Yaşam

nostaljik

Gidiyorum

…Gidiyorum… / Kaçıncı mevsimin, kaçıncı rüzgârına sığındım bilmeden / Sabah

nötr

Bir Meydan Gecesi

Soğuktan tiril tiril titremiş bir meydan, / kaldırımları incecik yağmurla ıslanmış,

olumlu

Nezaket Dili

Nezaket Di̇li̇ / \*\*\*i̇şte Di̇l Böyle: “i̇nsan, Hiçbir Söz Söylemez Ki, Onun Yanında

düşündürücü

Bildin mi?

Hayatı, / Yaşadın şimdiye kadar, / Geceler, gündüzler kovalarken birbirini,

karamsar

Hayat

Küskün ölüler yatıyor mezarlıklarda / Şu fani dünyaya küsmüş, terketmişler / Hayatın anlamını sadece

nostaljik

Zaman

Zaman soluktur, / Eskiyen dünya,eskiyen ruh, / Öpüşür,eskiyerek öpüşür,

üzgün

Bestelerin

İster misin her şey son bulsun burada / Kelime oyunlarını bıraksan sarı ihanet

üzgün

Annem"e

Kucağında güz bahçeleri / Kolları kurdeleli akasya / Hala titrer

Başa Dön